941–957
İgor, Olga ve Rum ateşi, 941–957
941’de Kiev knezi İgor, Bizans donanması Araplarla savaşmak için uzaktayken ve ordu doğu sınırını beklerken Konstantinopolis üzerine sefere çıkar. Cremonalı Liudprand’a göre filosu 1.000’i aşkın gemiden oluşur. İmparator I. Romanos 15 eski gemiye Rum ateşi düzeneği yerleştirtir, Ruslar bu gemileri sarınca ateş borulardan Rus teknelerinin üzerine püskürtülür. Liudprand, Rusların ateş yerine suyu yeğleyerek denize atladıklarını ve zırhlarının ağırlığıyla battıklarını yazar.
Bizans donanması 941’deki Rus saldırısını püskürtür, Madrid Skilicis yazmasından bir minyatür, 12. yüzyılWikimedia Commons, unknown artist, Public domain (Byzantines repel the Russian attack of 941.jpg)
Filonun geri kalanı Bitinya’ya çıkar ve Nikomedia’ya kadar ülkeyi yağmalar. Generaller İoannis Kurkuas ile Vardas Fokas eylülde geri dönünce Ruslar filolarını Trakya’ya kaydırır, eve dönmek üzereyken Theofanis komutasındaki Bizans donanması üzerlerine saldırır ve Rum kaynaklarına göre ancak birkaç tekne Kırım’a ulaşabilir. İgor 944’te yeniden yola çıkar ve Tuna’da Bizanslıların önerdiği haracı kabul eder. 944–945 antlaşmasında çoğu İskandinav kökenli 76 Rus adı geçer, elçilerin bir kısmı kendi tanrıları üzerine, bir kısmı Hristiyan olarak yemin eder.
Bir Bizans gemisi 820’lerde asi Slav Tomas’ın filosuna Rum ateşi püskürtür, Madrid Skilicis yazmasından bir minyatür, 12. yüzyılWikimedia Commons, unknown artist, Public domain (Greekfire-madridskylitzes1.jpg)
945’te İgor haraç almak için İskorosten’deki Drevlyanlara gider, daha fazlasını istemek üzere küçük bir maiyetle geri döner ve öldürülür. Dul eşi Olga, üç yaşındaki oğulları Svyatoslav adına yönetimi üstlenir. Geçmiş Yılların Hikâyesi, Olga’nın Drevlyan elçilerini bir hamamda yaktırdığını, adamlarını bir cenaze şöleninde öldürttüğünü ve bir yıllık kuşatmanın ardından İskorosten’i bir hileyle alıp ateşe verdiğini anlatır. Olga ardından haracı belirler ve ülkenin dört bir yanında ticaret noktaları kurar.
Olga Konstantinopolis’e gider. VII. Konstantinos’un Merasimler Kitabı’na göre imparator onu maiyeti, 43 tüccar ve Gregorios adlı bir rahiple birlikte kabul eder. Geçmiş Yılların Hikâyesi ile İoannis Skilicis, Olga’nın orada vaftiz edilip Helena adını aldığını söyler. Slav kaynakları vaftizi 957’ye tarihler, Bizans kaynakları ise Olga’nın geldiğinde zaten Hristiyan olduğunu düşündürür.
İmparator VII. Konstantinos Olga’yı ve maiyetini kabul eder, Madrid Skilicis yazmasından bir minyatür, 12. yüzyılWikimedia Commons, unknown artist, CC BY-SA 4.0 (Reception by Emperor Constantine Porphyrogenitus of Princess Olga and her entourage.jpg)
Kaynaklar
- Liudprand of Cremona, Antapodosis.
- Constantine VII Porphyrogennetos, The Book of Ceremonies, on the reception of Olga.
- The Russian Primary Chronicle: Laurentian Text, translated by Samuel H. Cross and Olgerd P. Sherbowitz-Wetzor (1953), years 6449 to 6463.
Önceki: Volga yolu, 913–943Sonraki: Svyatoslav, 965–970