MÖ 241 – 238
Paralı Asker Savaşı
Savaşın sonunda Kartaca, Sicilya’dan geri getirdiği 20.000 askere birkaç yıllık ücret borçludur ve daha azını önermek için hepsinin gelmesini bekler. Sicca’da beklemeye gönderilen ordu tam tutardan azını kabul etmez ve Tunus’u ele geçirir. Görüşmeler çıkmaza girer, askerler elçi Gisko’yu ve hazinesini alıkoyar, kaçak bir Roma kölesi olan Spendios ile Libyalı Matho’yu komutan seçer.
Salammbô, Georges-Antoine Rochegrosse’un Gustave Flaubert’in Paralı Asker Savaşı’nda geçen romanı için yaptığı tablo, 1895Wikimedia Commons, Georges Rochegrosse, Public domain (Rochegrosse Salambo.jpg)
Büyük Hanno’nun savaş vergileriyle ezilen Libya kentleri isyana katılır, Polybios’a göre 70.000 kişi daha gelir ve kendi sikkelerini basarlar. İsyancılar Tunus’tan Kartaca’yı abluka altına alır, hâlâ sadık kalan iki büyük liman Utika’yı ve Hippo’yu kuşatır. Hanno MÖ 240’ta Utika’da yenilir, Kartaca da Hamilkar Barka komutasında 70 filli, yaklaşık 10.000 kişilik ikinci bir ordu kurar.
İsyancıların MÖ 241 – 238’de bastığı, Herakles’i, bir aslanı ve Yunanca ΛΙΒΥΩΝ, Libyalıların, yazısını taşıyan şekelWikimedia Commons, Classical Numismatic Group, CC BY-SA 2.5 (Libyan Revolt, shekel, 241-238 BC.jpg)
Hamilkar bir hileyle Bagradas’ı geçer ve 25.000 isyancıyı bozguna uğratır. Daha sonra tepelerde kuşatıldığında, Numidyalı önder Naravas’ın 2.000 atlıyla onun yanına geçmesiyle kurtulur. İsyancılar bunun üzerine aralarında Gisko’nun da bulunduğu 700 Kartacalı esire işkence ederek öldürür, o andan itibaren iki taraf da esirlerini öldürür. Polybios buna Ateşkessiz Savaş der. MÖ 239’da Utika ve Hippo garnizonlarını öldürüp isyancılara katılır, artık tek başına komuta eden Hamilkar da Kartaca çevresinde isyancıların ikmal yollarını keser.
Kaynaklar
- Polybius, Histories, book 1, 65 to 88.
- Dexter Hoyos, Truceless War: Carthage’s Fight for Survival, 241 to 237 BC (2007).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Önceki: Lutatius AntlaşmasıSonraki: Testere’de kıstırılan ordu