ก่อน ค.ศ. 240–237
โรมยึดซาร์ดิเนียและคอร์ซิกา
ปลายปีก่อน ค.ศ. 240 หรือต้นปีก่อน ค.ศ. 239 กองทหารคาร์เธจในซาร์ดิเนียเข้าร่วมสงครามทหารรับจ้าง พวกเขาฆ่านายทหารและผู้ว่าการ และกองกำลังที่ส่งไปยึดเกาะคืนก็ก่อการกบฏเช่นกันและฆ่าชาวคาร์เธจทุกคนบนเกาะ ฝ่ายกบฏขอความคุ้มครองจากโรม แต่โรมปฏิเสธ คาร์เธจยึดครองบางส่วนของซาร์ดิเนียมาราว 300 ปี
ซากเมืองทาร์รอส เมืองฟินิเชียและปูนิกบนชายฝั่งตะวันตกของซาร์ดิเนียWikimedia Commons, Mike Peel (www.mikepeel.net), CC BY-SA 4.0 (At Tharros, Sardinia 2024 029.jpg)
น่าจะในปีก่อน ค.ศ. 237 ชาวซาร์ดิเนียพื้นเมืองขับไล่ฝ่ายกบฏออกไป และพวกเขาหนีไปอิตาลี คราวนี้โรมรับคำร้องของพวกเขาและเตรียมยึดครองซาร์ดิเนียและคอร์ซิกา คาร์เธจประท้วงและเตรียมกองทัพของตนเพื่อยึดเกาะคืน และวุฒิสภาโรมันประกาศว่าการเตรียมนั้นเป็นการกระทำที่ถือเป็นการประกาศสงคราม
หลุมฝังศพเจาะหินในสุสานปูนิกตูวิเกดดูที่กัลยารี หรือการาลิสในสมัยโบราณWikimedia Commons, Cristiano Cani, CC BY 2.0 (Necropoli di Tuvixeddu.jpg)
คาร์เธจซึ่งอ่อนแอลงจากสงครามตลอด 30 ปียอมสละเกาะทั้งสองและจ่ายเงินเพิ่มอีก 1,200 ทาเลนต์ พอลิเบียสเรียกการยึดครองครั้งนี้ว่าไม่ยุติธรรม และระบุว่าเป็นสาเหตุหลักของสงครามครั้งต่อไประหว่างสองเมือง โรมต้องปราบการกบฏบนเกาะทั้งสองอยู่หลายปีหลังจากนั้น และปกครองเกาะทั้งสองเป็นจังหวัดเดียว
แหล่งที่มา
- Polybius, Histories, books 1 and 3.
- Richard Miles, Carthage Must Be Destroyed (2010).
ก่อนหน้า: จุดจบของการกบฏถัดไป: ตระกูลบาร์กาในไอบีเรีย