ก่อน ค.ศ. 256–255
เรกุลุสในแอฟริกา
หลังชัยชนะนอกแหลมเอกโนมุสในปีก่อน ค.ศ. 256 ชาวโรมันยกพลขึ้นบกใกล้อัสพิสบนคาบสมุทรกัปบง ยึดเมืองได้หลังล้อมไม่นาน และปล้นสะดมชนบท พวกเขาจับทาสได้ 20,000 คนและฝูงปศุสัตว์จำนวนมาก จากนั้นวุฒิสภาสั่งให้กองเรือและกองทัพส่วนใหญ่กลับซิซิลีในฤดูหนาว มาร์กุส อาทิลิอุส เรกุลุส อยู่ในแอฟริกาต่อพร้อมเรือ 40 ลำ ทหารราบ 15,000 นาย และทหารม้า 500 นาย
ป้อมเกลีเบียบนคาบสมุทรกัปบง บนที่ตั้งของอัสพิสโบราณWikimedia Commons, Calips, CC BY 3.0 (KELIBIA Fort 02.JPG)
เรกุลุสเดินทัพเข้าสู่แผ่นดินตอนในและล้อมอาดิส กองทัพคาร์เธจซึ่งมีทหารม้าและช้างเป็นกำลังหลักตั้งค่ายบนเนินเขาใกล้ ๆ ซึ่งใช้ทั้งทหารม้าและช้างไม่ได้ ชาวโรมันเดินทัพในเวลากลางคืน โจมตีค่ายตอนรุ่งสางจาก 2 ทิศทาง และขับไล่ชาวคาร์เธจออกไป แม้ทหารม้าและช้างของคาร์เธจจะหนีไปได้ จากนั้นเรกุลุสยึดตูนิส ซึ่งห่างจากคาร์เธจ 16 กม. และชนชาติในปกครองของคาร์เธจในแอฟริกาจำนวนมากก่อกบฏ
คาร์เธจซึ่งแออัดไปด้วยผู้ลี้ภัยและขาดแคลนอาหารจึงเปิดการเจรจา เรกุลุสเรียกร้องซิซิลี ซาร์ดิเนีย และคอร์ซิกา ค่าใช้จ่ายในสงคราม และบรรณาการรายปี และจะเหลือเรือรบไว้ให้คาร์เธจเพียงลำเดียว คาร์เธจจึงตัดสินใจสู้ต่อ นายทหารรับจ้างชาวสปาร์ตาชื่อซันทิปปุสโน้มน้าวชาวคาร์เธจว่าทหารม้าและช้างต้องรบบนพื้นที่โล่งและราบ เขาฝึกกองทัพตลอดฤดูหนาวและได้รับมอบตำแหน่งผู้บัญชาการในฤดูใบไม้ผลิ
เมืองปูนิกแกร์กวนบนแหลมกัปบง ถูกทิ้งร้างในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราชWikimedia Commons, Christian Manhart, CC BY-SA 3.0 IGO (Punic Town of Kerkuane and its Necropolis-130314.jpg)
แหล่งที่มา
- Polybius, Histories, book 1, 29 to 33.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
ก่อนหน้า: กองกลางโรมันหวนกลับถัดไป: กองทัพทั้งสองตั้งแถว