ก่อน ค.ศ. 241–238
สงครามทหารรับจ้าง
เมื่อสงครามสิ้นสุด คาร์เธจค้างค่าจ้างหลายปีแก่ทหาร 20,000 นายที่นำกลับมาจากซิซิลี และรอให้ทหารทั้งหมดมาถึงก่อนจึงเสนอจ่ายน้อยกว่าที่ค้าง กองทัพที่ถูกส่งไปรออยู่ที่ซิกกาไม่ยอมรับอะไรที่ต่ำกว่าจำนวนเต็ม และยึดตูนิส การเจรจาล้มเหลว ทหารจับตัวกิสโกผู้เป็นทูตพร้อมเงินในคลังของเขา และเลือกสเปนดิอุส ทาสโรมันที่หลบหนีมา และมาโท ชาวลิเบีย เป็นแม่ทัพ
ซาลัมโบ ภาพวาดโดยฌอร์ฌ-อ็องตวน รอชกร็อส ค.ศ. 1895 สำหรับนวนิยายของกุสตาฟ โฟลแบร์ที่มีฉากในสงครามทหารรับจ้างWikimedia Commons, Georges Rochegrosse, Public domain (Rochegrosse Salambo.jpg)
เมืองของชาวลิเบียที่ถูกภาษีสงครามของฮันโนผู้ยิ่งใหญ่บีบคั้นเข้าร่วมการกบฏ โดยเพิ่มกำลังอีก 70,000 นายตามที่พอลิเบียสเล่า และผลิตเหรียญของตนเอง ฝ่ายกบฏปิดล้อมคาร์เธจจากตูนิส และล้อมอูทิกากับฮิปโป เมืองท่าใหญ่ 2 เมืองที่ยังภักดี ฮันโนพ่ายแพ้ที่อูทิกาในปีก่อน ค.ศ. 240 และคาร์เธจตั้งกองทัพที่สองราว 10,000 นายพร้อมช้าง 70 เชือกภายใต้ฮามิลการ์ บาร์กา
เหรียญเชเคลที่ฝ่ายกบฏผลิต ก่อน ค.ศ. 241 ถึง 238 รูปเฮราคลีส สิงโต และอักษรกรีก ΛΙΒΥΩΝ แปลว่า “ของชาวลิเบีย”Wikimedia Commons, Classical Numismatic Group, CC BY-SA 2.5 (Libyan Revolt, shekel, 241-238 BC.jpg)
ฮามิลการ์ใช้กลอุบายฝ่าข้ามแม่น้ำบากราดัสและตีกบฏ 25,000 คนแตกพ่าย ต่อมาเมื่อเขาถูกล้อมอยู่ในเขตเนินเขา เขาก็รอดเพราะนาราวัส ผู้นำชาวนูมิเดีย มาเข้าด้วยพร้อมทหารม้า 2,000 นาย จากนั้นฝ่ายกบฏทรมานเชลยชาวคาร์เธจ 700 คนจนตาย รวมทั้งกิสโก และนับแต่นั้นทั้งสองฝ่ายก็ฆ่าเชลยของตน พอลิเบียสเรียกสงครามนี้ว่าสงครามไร้การพักรบ ในปีก่อน ค.ศ. 239 อูทิกาและฮิปโปฆ่ากองทหารรักษาเมืองของตนและเข้าร่วมกับฝ่ายกบฏ และฮามิลการ์ ซึ่งตอนนี้บัญชาการแต่ผู้เดียว ตัดเสบียงของฝ่ายกบฏรอบคาร์เธจ
แหล่งที่มา
- Polybius, Histories, book 1, 65 to 88.
- Dexter Hoyos, Truceless War: Carthage’s Fight for Survival, 241 to 237 BC (2007).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
ก่อนหน้า: สนธิสัญญาลูตาติอุสถัดไป: ติดกับที่เขาเลื่อย