ก่อน ค.ศ. 250–249
การล้อมลิลีไบอุม
ชัยชนะที่ปานอร์มุสทำให้ชาวโรมันมีกำลังใจ ในปีก่อน ค.ศ. 250 กงสุลทั้งสองยกมาล้อมลิลีไบอุม ฐานทัพหลักของคาร์เธจในซิซิลี และปิดล้อมท่าเรือด้วยเรือ 200 ลำ พวกเขาปิดด้านบกด้วยค่ายและกำแพงดินกับไม้ และพยายามปิดปากอ่าวด้วยทุ่นซุงกั้นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่คลื่นทะเลก็ทำลายทุกครั้ง
ซากลิลีไบอุมโบราณที่กาโปโบเอโอ เมืองมาร์ซาลาWikimedia Commons, Carlo Dell’Orto, CC BY-SA 4.0 (Lilybaeum Baglio Anselmi museum Marsala 11.jpg)
ช่วงต้นของการล้อม เรือควินเควอริมของคาร์เธจ 50 ลำรวมกันอยู่นอกหมู่เกาะไอกาเตส รอลมตะวันตกแรง ๆ แล้วแล่นเข้าท่าเรือก่อนที่ชาวโรมันจะทันตอบโต้ เรือเหล่านี้ส่งทหารขึ้นฝั่ง 4,000 หรือ 10,000 นายตามแต่บันทึก และออกไปในเวลากลางคืนพร้อมทหารม้า เรือเบาและเร็วที่มีนำร่องซึ่งรู้จักแนวสันดอนคอยส่งเสบียงให้กองทหารรักษาเมือง ลำที่มีชื่อเสียงที่สุดมีฮันนิบาลชาวโรดส์เป็นกัปตัน เขาฝ่าการปิดล้อมครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งชาวโรมันยึดเรือของเขาได้
ในปีก่อน ค.ศ. 249 กงสุลปูบลิอุส คลาวดิอุส ปุลเคอร์ ซึ่งได้ฝีพายใหม่ 10,000 คนมาเสริมลูกเรือ ตัดสินใจโจมตีกองเรือคาร์เธจที่เดรปานา ซึ่งอยู่ห่างไปทางเหนือ 25 กม. และออกเรือในคืนเดือนมืด นักเขียนรุ่นหลังเล่าว่าระหว่างทาง ไก่ศักดิ์สิทธิ์ไม่ยอมกินอาหาร และปุลเคอร์โยนไก่ลงทะเลพร้อมกล่าวว่า ถ้าไม่ยอมกินก็ให้ดื่มเสีย เรื่องนี้มีเล่าเฉพาะในงานของนักเขียนรุ่นหลังพอลิเบียส
ปูบลิอุส คลาวดิอุส ปุลเคอร์ ให้โยนไก่ศักดิ์สิทธิ์ลงทะเลก่อนยุทธนาวีที่เดรปานา ภาพพิมพ์แกะราว ค.ศ. 1880Wikimedia Commons, unknown engraver, Public domain (Publius Claudius Appius Pulcher before the battle of Drepanum (249 BC) makes sacred chickens cast into the sea.jpg)
แหล่งที่มา
- Polybius, Histories, book 1, 41 to 49.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
ก่อนหน้า: ช้างแตกกระเจิงถัดไป: รุ่งสางนอกฝั่งเดรปานา