Październik 202 p.n.e.
Słonie i jazda
Bitwę otwierają potyczki Numidów na rzymskim prawym skrzydle. Następnie Hannibal rzuca słonie na piechotę rzymską. Welici wybiegają naprzód, miotają oszczepy i się cofają, a Rzymianie dmą w trąby i uderzają bronią o tarcze. Kilka słoni na kartagińskim lewym skrzydle zawraca i ucieka przez własną jazdę numidyjską, a Masynissa uderza na zmieszanych jeźdźców i przepędza ich z pola.
Bitwa Scypiona z Hannibalem pod Zamą, rycina Cornelisa Corta według Giulia Romana, 1550–1578Wikimedia Commons, Cornelis Cort after Giulio Romano, CC0 (The Battle Between Scipio and Hannibal at Zama MET DP874322.jpg)
Większość pozostałych słoni szarżuje na piechotę rzymską, a wiele z nich biegnie przejściami między manipułami, gdzie welici razią je w boki. Te, które wybiegają za linie rzymskie, zostają wybite. Niektóre docierają do hastatów i zadają im ciężkie straty. Inne zwracają się przeciw jeździe rzymskiej na lewym skrzydle, a potem uciekają przez jazdę kartagińską, na którą uderza Leliusz i zmiata ją z pola. Obie formacje jazdy rzymskiej ruszają w pościg.
Źródła
- Polybius, Histories, book 15, 12.
- Livy, History of Rome, book 30, 33.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Armie ustawiają się do bitwyDalej: Dwie pierwsze linie