Listopad i grudzień 218 p.n.e.
Od Ticinusa do Trebii
Pod koniec listopada 218 p.n.e. Scypion przekracza Ticinus po moście z łodzi i prowadzi jazdę i welitów na zachód, by odnaleźć Hannibala. Ciężka jazda Hannibala uderza wprost na nich, a gdy jeźdźcy toczą walkę, jego Numidowie obchodzą oba końce linii i spadają na tyły Rzymian. Scypion zostaje ciężko ranny i według większości relacji jego szesnastoletni syn, późniejszy Scypion Afrykański, wynosi go z walki.
Ranny Scypion ocalony przez syna nad Ticinusem, rycina Silvestre’a Davida Mirysa, około 1800Wikimedia Commons, Silvestre David Mirys, Public domain (Défaite de Scipion près du Téssin (cropped).jpg)
Rzymianie cofają się za Pad do Placencji. Gdy 2200 Galów z armii rzymskiej przechodzi na stronę Hannibala, Scypion wycofuje się znowu na niskie wzgórze na wschód od Trebii, a większość plemion galijskich w tym regionie opowiada się za Hannibalem. Hannibal rozbija obóz na wzniesieniu po drugiej stronie rzeki i przekupstwem zdobywa magazyn zboża w Clastidium.
Senat odwołuje z Sycylii drugiego konsula, Tyberiusza Semproniusza Longusa, który przygotowuje tam inwazję na Afrykę. Jego armia dociera do Ariminum 40 dni później i dołącza do obozu Scypiona, a dowództwo obejmuje Semproniusz. Wielka potyczka jazdy na równinie, którą Hannibal przerywa, przekonuje Semproniusza, że jego armia może wygrać bitwę.
Kartagiński ciężkozbrojny jeździec z armii Hannibala, rysunek z „Hannibala” Theodore’a Ayraulta Dodge’a, 1891Wikimedia Commons, Theodore Ayrault Dodge, Public domain (Sacred Band cavalryman.png)
Źródła
- Polybius, Histories, book 3, 64 to 70.
- Livy, History of Rome, book 21, 45 to 54.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Przeprawa słoniDalej: Numidyjska przynęta