22 lub 23 grudnia 218 p.n.e.
Atak Magona
Piechota sprzymierzeńców na skrzydłach rzymskich zwraca się przeciw kartagińskim lekkozbrojnym, a słonie na końcach linii Hannibala nie pozwalają piechocie sprzymierzeńców podejść, więc rzymskie natarcie na Afrykanów i Iberów traci impet. Dwa tysiące ludzi Magona wychodzi z koryta strumienia i uderza na welitów za rzymskim lewym skrzydłem. Część triariuszy zawraca, by im pomóc.
Pomnik bitwy nad Trebią w Rivalcie, z jednym ze słoni HannibalaWikimedia Commons, Florival fr, CC BY-SA 4.0 (2018 05 11 Rivalta Trebbia, mémorial bataille de la Trebbia.jpg)
Coraz więcej oddziałów jazdy kartagińskiej przerywa pościg i wraca, by atakować tyły Rzymian. Pod tym naporem latyńscy sprzymierzeńcy i Galowie na skrzydłach oraz welici na tyłach zaczynają się rozpadać.
Źródła
- Polybius, Histories, book 3, 74.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Jazda na skrzydłachDalej: Rzymskie centrum się przebija