Od wiosny do 20 czerwca 217 p.n.e.
Droga nad Jezioro Trazymeńskie
Na rok 217 p.n.e. Rzym wybiera konsulów Gnejusza Serwiliusza Geminusa i Gajusza Flaminiusza. Każdy dowodzi armią czterech legionów z liczniejszą niż zwykle jazdą. Flaminiusz czeka w Arretium w Etrurii, a Serwiliusz w Ariminum nad Adriatykiem, gotowi zablokować każdą z dróg do środkowej Italii.
Północny brzeg Jeziora Trazymeńskiego w pobliżu Tuoro, gdzie kolumna rzymska maszerowała między wzgórzami a wodąWikimedia Commons, Tom Bennett, CC BY-SA 3.0 (Trasimene battlefield.JPG)
Wiosną, prawdopodobnie na początku maja, Hannibal przechodzi przez Apeniny trudną drogą, której nie strzeże żadna z armii. Polibiusz pisze, że jego ludzie maszerują potem cztery dni i trzy noce przez zalane bagna nad Arno. Hannibal traci tam znaczną część swoich sił, a wskutek zakażenia także wzrok w prawym oku.
Kartagińczycy maszerują na południe obok armii Flaminiusza, paląc wsie i zabijając napotkanych mężczyzn, by wciągnąć go do bitwy. Flaminiusz idzie za nimi tak blisko, że słabo prowadzi rozpoznanie, a Rzymianie zaczynają wierzyć, że nieprzyjaciel ucieka. Dnia 20 czerwca Kartagińczycy mijają Cortonę i maszerują wzdłuż północnego brzegu Jeziora Trazymeńskiego, gdzie Hannibal postanawia zawrócić i stanąć do walki.
Źródła
- Polybius, Histories, book 3, 77 to 82.
- Livy, History of Rome, book 22, 1 to 4.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Rzymskie centrum się przebijaDalej: Zasadzka gotowa