21 czerwca 217 p.n.e.
Zagłada armii rzymskiej
Część Rzymian ucieka, a inni zbierają się w grupy, by walczyć na wszystkie strony. W centrum przez trzy godziny stawiają opór Galom, którzy ponoszą ciężkie straty. Liwiusz pisze, że Flaminiusz próbuje zebrać swoich ludzi, dopóki nie zabija go Gal imieniem Dukariusz, a Polibiusz twierdzi, że konsul nie dowodzi skutecznie.
Gal Dukariusz zabija konsula Flaminiusza nad Jeziorem Trazymeńskim, obraz Josepha-Noëla Sylvestre’a, 1882Wikimedia Commons, Joseph-Noël Sylvestre, Public domain (Sylvestre Ducar decapite Flaminius (Trasimene).jpg)
Żołnierze próbują przepłynąć jezioro i toną albo wchodzą do wody po szyję, a jeźdźcy kartagińscy wjeżdżają za nimi do jeziora. Sześć tysięcy ludzi na czele kolumny przebija się przez wąwóz, napotykając niewielki opór. Później tego samego dnia zostają otoczeni i poddają się Maharbalowi.
Polibiusz podaje, że ginie 15 000 Rzymian, a większość pozostałych trafia do niewoli, oraz że ginie 1500 Kartagińczyków, w większości Galów. Liwiusz podaje 2500 zabitych Kartagińczyków. Hannibal uwalnia italskich sprzymierzeńców spośród jeńców, a Rzymian sprzedaje w niewolę. Kilka dni później Maharbal niszczy 4000 jeźdźców, których Serwiliusz wysłał przodem.
Źródła
- Polybius, Histories, book 3, 84 to 86.
- Livy, History of Rome, book 22, 6 to 7.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Pułapka się zamykaDalej: Fabiusz Kunktator