215–213 p.n.e.
Syrakuzy zmieniają stronę
Hieron II z Syrakuz, sojusznik Rzymu od 263 p.n.e., umiera w 215 p.n.e. Następcą zostaje jego piętnastoletni wnuk Hieronim, który za radą swoich wujów, sprzyjających Kartaginie, podejmuje rokowania z Hannibalem i Kartaginą. Spiskowcy zabijają go w Leontinoj w 214 p.n.e., a nowy republikański rząd Syrakuz jest rozdarty między obie potęgi.
Srebrna moneta Hieronima, króla Syrakuz, 215–214 p.n.e.Wikimedia Commons, WildWins, CC0 (Hyeronimus coin.jpg)
Wysłannicy Hannibala, Hippokrates i Epikydes, Syrakuzańczycy z pochodzenia, którzy służyli w jego armii, pozyskują żołnierzy. Gdy Marek Klaudiusz Marcellus zdobywa szturmem Leontinoj w 214 p.n.e., prowadzą wojska z powrotem do Syrakuz, zabijają urzędników sprzyjających Rzymowi i przejmują władzę w mieście.
Zabójstwo Hieronima w Leontinoj, francuska iluminacja rękopiśmienna z lat około 1413–1415Wikimedia Commons, unknown illuminator, Public domain (The Assassination of Hieronymus, King of Syracuse - Google Art Project.jpg)
W 213 p.n.e. Marcellus i propretor Appiusz Klaudiusz Pulcher oblegają Syrakuzy od strony lądu i morza. Miasto jest jednym z najsilniej umocnionych w basenie Morza Śródziemnego, a jego mury obejmują płaskowyż Epipole, dzielnice Achradynę, Tyche i Neapolis oraz wyspę Ortygię. Armia kartagińska pod wodzą Himilkona ląduje pod Herakleją Minoa, odbija Agrigentum i pozyskuje inne miasta Sycylii.
Źródła
- Polybius, Histories, book 7.
- Livy, History of Rome, book 24.
- Dexter Hoyos, Mastering the West (2015).
Wstecz: Marsz na RzymDalej: Archimedes przeciw szturmowi