149–148 p.n.e.
Pierwsze szturmy
Armia rzymska maszeruje pod Kartaginę i dwukrotnie próbuje wspiąć się na mury, od strony morza i od strony lądu, i za każdym razem zostaje odparta. W poprzek przesmyku miasta bronią trzy linie umocnień, z których najsilniejsza to ceglany mur o grubości 9 m i wysokości od 15 do 20 m z rowem przed nim. Armia polowa Hazdrubala nęka rzymskie linie zaopatrzenia i oddziały zbierające żywność.
„Catapulta”, obraz Edwarda Poyntera, 1868, rzymska machina oblężnicza pod murami KartaginyWikimedia Commons, Edward Poynter, Public domain (Catapulta by Edward Poynter.jpg)
Ludzie Cenzorynusa dwoma ogromnymi taranami burzą część muru nad jeziorem i szturmują wyłom, ale wpadają w nieład i zostają odrzuceni. Scypion Emilianus, trybun wojskowy w 4. legionie, utrzymuje swoich ludzi wzdłuż rozbitego muru i osłania odwrót. Kartagińskie brandery uszkadzają później flotę rzymską, a nocny atak na obóz Maniliusza zostaje odparty, znowu z pomocą Scypiona.
W 148 p.n.e. konsul Lucjusz Kalpurniusz Pizon zamienia oblężenie w luźniejszą blokadę i nie zdobywa Hippo i Aspis, miast, które wciąż popierają Kartaginę. Hazdrubal przejmuje rządy w Kartaginie, a miasto zawiera sojusz z Andriskosem, pretendentem do tronu macedońskiego.
Źródła
- Appian, The Punic Wars, 95 to 109.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Rzymianie lądują pod UtykąDalej: Scypion obejmuje dowództwo