254–250 p.n.e.
Panormos
Rzymianie odbudowują flotę, budując 220 nowych okrętów, a na początku 254 p.n.e. obaj konsulowie atakują Panormos, największe miasto kartagińskie na północnym wybrzeżu Sycylii, liczące około 70 000 mieszkańców. Machiny oblężnicze wybijają wyłomy w murach, Rzymianie szturmem zdobywają miasto zewnętrzne, a miasto wewnętrzne się poddaje. Spośród mieszkańców 14 000 wykupuje się z niewoli, a 13 000 zostaje sprzedanych w niewolę.
Bitwa pod Panormos, rycina z francuskiego wydania Polibiusza, około 1727Wikimedia Commons, unknown engraver, Public domain (Battle of Panormus (Histoire de Polybe, Volume 1).jpg)
Znaczna część zachodniej Sycylii w głębi lądu przechodzi teraz na stronę Rzymu, a w 252 p.n.e. Rzymianie zdobywają Thermae i Liparę. W 253 p.n.e. burza zatapia kolejnych 150 okrętów rzymskich w drodze powrotnej z wyprawy łupieżczej do Afryki. Hazdrubal, który walczył z Regulusem w Afryce, sprowadza na Sycylię posiłki i słonie, a Rzymianie przez dwa lata trzymają się wzgórz, według Polibiusza ze strachu przed słoniami.
Pod koniec lata 250 p.n.e. Hazdrubal dowiaduje się, że jeden z konsulów opuścił Sycylię z połową armii rzymskiej. Wyrusza z Lilybaeum z 30 000 ludzi i od 60 do 142 słoni i niszczy plony nowych sprzymierzeńców Rzymu. Drugi konsul, Lucjusz Cecyliusz Metellus, wycofuje swoje dwa legiony do Panormos.
Źródła
- Polybius, Histories, book 1, 38 to 40.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Nigel Bagnall, The Punic Wars (1999).
Wstecz: Odwrót i burzaDalej: Słonie pod murami