Koniec lata 250 p.n.e.
Słonie zawracają
Kornacy pędzą słonie dalej, między wały, gdzie zwierzęta nie mogą dosięgnąć harcowników. Raz po raz trafiane oszczepami, a według niektórych relacji także pociskami z murów, słonie wpadają w panikę i zawracają przez własną piechotę.
Gdy słonie się łamią, Metellus uderza z bramy na lewe skrzydło zdezorganizowanej armii kartagińskiej. Armia ucieka, a ci, którzy stawiają opór, giną. Metellus zabrania pościgu, ale od razu chwyta dziesięć słoni, a według niektórych relacji w ciągu następnych dni także pozostałe.
Srebrny denar Metellusa Scypiona, 47–46 p.n.e., ze słoniem, którego Cecyliusze Metellusowie przyjęli za swój znak po bitwie pod PanormosWikimedia Commons, PHGCOM, Public domain (Silver denarius of Metellus Scipio 47 46 BCE.jpg)
Metellus odbywa w Rzymie triumf 7 września 250 p.n.e. i prowadzi w pochodzie zdobyte słonie, które potem zostają zabite w Circus Maximus. Hazdrubal zostaje odwołany do Kartaginy i stracony. Jego następca porzuca i niszczy Selinunt, którego Kartagina nie jest już w stanie obsadzić załogą, a Rzymianie przystępują do oblężenia Lilybaeum.
Świątynia Hery w Selinuncie, greckim mieście na południowym wybrzeżu Sycylii, które Kartagina porzuciła i zniszczyła po bitwie pod PanormosWikimedia Commons, Chiara Marra, CC BY 2.0 (Selinunte42.jpg)
Źródła
- Polybius, Histories, book 1, 40.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Nigel Bagnall, The Punic Wars (1999).
Wstecz: Słonie pod muramiDalej: Oblężenie Lilybaeum