250–249 p.n.e.
Oblężenie Lilybaeum
Zachęceni zwycięstwem pod Panormos Rzymianie w 250 p.n.e. oblegają Lilybaeum, główną bazę Kartaginy na Sycylii, z udziałem obu konsulów i blokują port 200 okrętami. Od strony lądu odcinają miasto obozami i wałami z ziemi i drewna, a wejście do portu raz po raz próbują zamknąć drewnianą zaporą, którą morze rozbija.
Pozostałości starożytnego Lilybaeum na przylądku Boeo w MarsaliWikimedia Commons, Carlo Dell’Orto, CC BY-SA 4.0 (Lilybaeum Baglio Anselmi museum Marsala 11.jpg)
Na początku oblężenia 50 penter kartagińskich zbiera się u Wysp Egadzkich, czeka na silny wiatr zachodni i wpływa do portu, zanim Rzymianie zdążą zareagować. Według różnych relacji wysadzają na ląd 4000 lub 10 000 ludzi i odpływają nocą, zabierając jazdę. Lekkie, szybkie okręty z pilotami, którzy znają mielizny, zaopatrują załogę miasta. Najbardziej znanym z nich dowodzi Hannibal Rodyjczyk, który raz po raz przełamuje blokadę, dopóki Rzymianie nie zdobędą jego okrętu.
W 249 p.n.e. konsul Publiusz Klaudiusz Pulcher, który uzupełnił załogi o 10 000 nowych wioślarzy, postanawia zaatakować flotę kartagińską w Drepanum, 25 km na północ, i wypływa w bezksiężycową noc. Późniejsi pisarze opowiadają, że w drodze święte kurczęta nie chcą jeść, a Pulcher wyrzuca je za burtę ze słowami, że skoro nie chcą jeść, niech piją. Opowieść tę podają tylko pisarze późniejsi od Polibiusza.
Publiusz Klaudiusz Pulcher każe wrzucić święte kurczęta do morza przed bitwą pod Drepanum, rycina z około 1880 r.Wikimedia Commons, unknown engraver, Public domain (Publius Claudius Appius Pulcher before the battle of Drepanum (249 BC) makes sacred chickens cast into the sea.jpg)
Źródła
- Polybius, Histories, book 1, 41 to 49.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Słonie zawracająDalej: Świt pod Drepanum