205–203 p.n.e.
Scypion ląduje w Afryce
Wybrany na konsula na 205 p.n.e. w wieku 31 lat, Scypion otrzymuje jako prowincję Sycylię i zgodę na przeprawę do Afryki, ale może zaciągać tylko ochotników. Rdzeń jego armii tworzą dwa legiony utworzone z ocalałych spod Kann, każdy uzupełniony do 6500 ludzi, a Scypion szkoli je przez około rok. Współcześni historycy szacują jego siły inwazyjne na 25 000–30 000 ludzi.
Ruiny Utyki, rysunek do książki podróżniczej z 1887 r.Wikimedia Commons, Public domain (GRAHAM(1887) p085 RUINS OF UTICA.jpg)
W 204 p.n.e., prawdopodobnie w czerwcu lub lipcu, 400 transportowców w eskorcie 40 galer przewozi armię z Lilybaeum na przylądek Farina, na północ od Utyki. Masynissa, wypędzony ze swojego królestwa przez Syfaksa, dołącza do Scypiona z 200 lub 2000 ludźmi, według różnych relacji. Oddział kartagiński liczący 4000 ludzi pod wodzą Hannona zostaje zwabiony w zasadzkę przez jazdę Masynissy i zniszczony.
Scypion oblega Utykę. Hazdrubal Giskon rozbija obóz około 11 km dalej z armią liczącą według przekazów 33 000 ludzi, a Syfaks, teraz mąż Sofonisby, córki Hazdrubala, 3 km za nim z armią liczącą według przekazów 60 000 ludzi. Współcześni historycy uważają obie liczby za zbyt wysokie, ale przyjmują, że Rzymianie mają mniej ludzi. Na zimę Scypion wycofuje się do umocnionego obozu na skalistym cyplu, Castra Cornelia.
Źródła
- Polybius, Histories, book 14, 1 to 2.
- Livy, History of Rome, books 29 and 30.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Pościg i utrata IberiiDalej: Spalenie obozów