Wiosna 203 p.n.e., noc
Spalenie obozów
Przez zimę Scypion prowadzi rokowania z Syfaksem, który proponuje pośrednictwo w zawarciu pokoju. Z każdym poselstwem wysyła oficerów przebranych za niewolników, którzy donoszą, że obóz kartagiński ma drewniane chaty za wałami ziemnymi, a obóz numidyjski szałasy z trzciny i słomy i nie ma wyraźnej granicy. Wiosną Scypion jawnie przygotowuje szturm na Utykę, po czym pewnego późnego wieczoru wyrusza i dzieli armię.
Syfaks przyjmuje Scypiona podczas jego wcześniejszej wizyty w Numidii w 206 p.n.e., fresk Alessandra Alloriego, około 1578–1582, willa Medyceuszy w Poggio a CaianoWikimedia Commons, Alessandro Allori, CC BY-SA 3.0 (Allori, Siface di Numidia che riceve Scipione, 1578-82 ca. 07.JPG)
Leliusz i Masynissa atakują obóz numidyjski i podpalają szałasy z trzciny. Wielu Kartagińczyków, biorąc pożar za przypadek, wybiega bez broni ze swojego obozu na pomoc, a Scypion szturmuje ich obóz i podpala chaty. W ciemności i panice obie armie ponoszą ciężkie straty. Hazdrubal ucieka z 2500 ludźmi 40 km do Kartaginy, a Syfaks z kilkoma jeźdźcami.
Źródła
- Polybius, Histories, book 14, 1 to 6.
- Livy, History of Rome, book 30, 3 to 6.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Scypion ląduje w AfryceDalej: Bitwa na Wielkich Równinach