Od wiosny do 1 sierpnia 216 p.n.e.
Droga pod Kanny
Na rok 216 p.n.e. Rzym wybiera konsulów Gajusza Terencjusza Warrona i Lucjusza Emiliusza Paullusa i daje im osiem legionów oraz tyle samo wojsk sprzymierzeńców, około 86 000 ludzi. Jest to największa armia, jaką Rzym kiedykolwiek wystawił. Konsulowie dowodzą na zmianę, co drugi dzień.
Równina nad Aufidusem poniżej Kann, rycina według Gustava Adolfa Clossa, 1885Wikimedia Commons, Gustav Adolf Closs, Public domain (Punti storici d’Italia campo della battaglia di Canne.jpg)
Wiosną Hannibal opuszcza leże zimowe w Geronium i zdobywa rzymski magazyn zaopatrzenia w Kannach w Apulii, stając między Rzymianami a ich zaopatrzeniem. Konsulowie maszerują za nim na południe i po dwóch dniach odnajdują go nad rzeką Aufidus. Rozbijają obóz około 8 km dalej, a potyczka w trakcie marszu kończy się na korzyść Warrona.
Paullus umieszcza dwie trzecie armii w obozie na jednym brzegu rzeki, a na drugim brzegu, około 2 km dalej, umacnia mniejszy obóz. Dnia 1 sierpnia Hannibal proponuje bitwę, a Paullus jej odmawia. Jazda numidyjska podjeżdża wtedy pod mniejszy obóz i atakuje Rzymian czerpiących wodę z rzeki.
Rzymska kolumna ustawiona na pamiątkę bitwy na wzgórzu Canne della BattagliaWikimedia Commons, Jörg Schulz, CC BY-SA 3.0 (Monumento Battaglia di Canne.JPG)
Źródła
- Polybius, Histories, book 3.
- Livy, History of Rome, book 22.
- Adrian Goldsworthy, Cannae (2001).
Wstecz: Geronium i MinucjuszDalej: Armie ustawiają się do bitwy