262 p.n.e.
Marsz na Agrigentum
Akragas, przez Rzymian zwany Agrigentum, leży na płaskowyżu około 4 km od południowego wybrzeża Sycylii, między rzekami Hypsas i Akragas. Strome zbocza chronią je ze wszystkich stron z wyjątkiem zachodu. Po utracie Messany i przejściu Syrakuz na stronę Rzymu Kartagina czyni z niego ośrodek swojej obrony na wyspie.
Świątynia Zgody w Agrigento, dorycka świątynia z V wieku p.n.e. na południowym skraju starożytnego miastaWikimedia Commons, Berthold Werner, CC BY-SA 3.0 (Temple of Concordia, Agrigento BW 2012-10-07 13-09-13.jpg)
W 262 p.n.e. konsulowie Lucjusz Postumiusz Megellus i Kwintus Mamiliusz Witulus maszerują na miasto z około 40 000 ludzi. Hannibal Giskon, dowódca załogi, sprowadza ludność okolicznych ziem w obręb murów, przez co liczba mieszkańców wzrasta do około 50 000, i odmawia bitwy. Rzymianie rozbijają obóz około 1,5 km od miasta i zbierają plony z otaczających je pól.
Źródła
- Polybius, Histories, book 1, 17 to 19.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Kartagińczycy się wycofująDalej: Linie oblężnicze