Wiosna 261 p.n.e.
Bitwa i upadek miasta
Obie armie są bliskie głodu, a Hannibal Giskon daje z miasta sygnały dymem i ogniem. Wiosną 261 p.n.e. Hannon przyjmuje więc bitwę. Starożytne relacje o przebiegu walki się różnią. Hannon prawdopodobnie ustawia piechotę w dwóch liniach, ze słoniami i odwodami w drugiej i z jazdą na skrzydłach. Rzymianie najpewniej formują swoje zwykłe trzy linie.
Ruiny świątyni Zeusa Olimpijskiego w Agrigento, w obrębie południowego muru starożytnego miastaWikimedia Commons, Ambra75, CC BY-SA 4.0 (Valle dei Templi, Agrigento, Sicilia 5.jpg)
Po długiej walce Rzymianie przełamują front kartagiński. Odwody za nim wpadają w panikę i uciekają, a jazda rzymska zdobywa obóz kartagiński i kilka słoni. Według Polibiusza Kartagińczycy tracą 3000 piechurów i 200 jeźdźców zabitych oraz 4000 wziętych do niewoli, a także 8 słoni zabitych i 33 okaleczone.
Tej nocy Hannibal Giskon wyrywa się z najemnikami z miasta, zasypując rzymskie rowy słomą. Następnego ranka Rzymianie bez oporu wchodzą do miasta, łupią je i sprzedają w niewolę 25 000 jego mieszkańców. Ponieważ załoga uszła, żaden z konsulów nie otrzymuje triumfu.
Źródła
- Polybius, Histories, book 1, 19.
- John Zonaras, Epitome, book 8.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
Wstecz: Armia odsieczy HannonaDalej: Flota rzymska