241 p.n.e.
Traktat Lutacjusza
Resztki floty Hannona wracają do Kartaginy, gdzie Hannon zostaje ukrzyżowany. Wyposażenie nowej floty zajęłoby kolejne dziewięć miesięcy, a miastom na Sycylii wcześniej skończyłyby się zapasy, więc senat kartagiński poleca Hamilkarowi zawrzeć pokój. Hamilkar zostawia rokowania Giskonowi, dowódcy Lilybaeum.
Świątynie na Largo di Torre Argentina w Rzymie, gdzie Katulus po zwycięstwie zbudował świątynię JuturnyWikimedia Commons, Adam Carr, Public domain (PICT0510 - Largo di Torre Argentina.jpg)
Giskon i Katulus uzgadniają, że Kartagina odda to, co jeszcze posiada na Sycylii, uwolni jeńców rzymskich i zapłaci 2200 talentów srebra w ciągu 20 lat. Zgromadzenie rzymskie odrzuca projekt, a ostateczny traktat Lutacjusza dodaje wyspy w pobliżu Sycylii i podnosi sumę do 3200 talentów płatnych w ciągu dziesięciu lat. Katulus i Falto odbywają triumfy, a Katulus buduje na Polu Marsowym świątynię Juturny.
Denar Kwintusa Lutacjusza Cerkona z lat 109–108 p.n.e. z okrętem wojennym w wieńcu dębowym, przypominający zwycięstwo morskie jego roduWikimedia Commons, Classical Numismatic Group, Public domain (Q. Lutatius Cerco, denarius, 109-108 BC, RRC 305-1 (cropped).jpg)
Po 23 latach wojny Rzym jest główną potęgą militarną zachodniej części Morza Śródziemnego. Sycylia staje się jego pierwszą prowincją, a Syrakuzy pozostają niezależne jako sojusznik Rzymu. Kartagińska armia z Sycylii, licząca około 20 000 ludzi, zostaje przewieziona z Lilybaeum z powrotem do Afryki, wciąż z zaległym żołdem za kilka lat.
Źródła
- Polybius, Histories, books 1, 62 to 63, and 3, 27.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
Wstecz: Bitwa koło Wysp EgadzkichDalej: Wojna z najemnikami