۲۰۲ تا ۲۰۱ پیش از میلاد
صلح ۲۰۱ پیش از میلاد
به گفتهٔ پولیبیوس، ۲۰ هزار کارتاژی کشته و به همان شمار اسیر می‌شوند، و ۱٬۵۰۰ رومی کشته می‌شوند. دست‌کم ۱۱ فیل گرفته می‌شوند. هانیبال به هادرومتوم می‌رسد و ۶ هزار پیاده‌نظام و ۵۰۰ سواره‌نظام گرد می‌آورد، که برای ادامهٔ جنگ بسیار کم است، و به سنای کارتاژ توصیه می‌کند با هر شرطی که می‌تواند صلح کند.
اسکیپیو به تونس بازمی‌گردد و گفت‌وگو را آغاز می‌کند. ارتشی نومیدیایی به فرماندهی ورمینا، پسر سوفاکس، که برای یاری کارتاژ پیش می‌آید، گرفتار و نابود می‌شود و به شمارش لیویوس بیش از ۱۶ هزار تن از آن کشته یا اسیر می‌شوند. این آخرین نبرد جنگ است.
استقبال از اسکیپیو آفریکانوس بیرون دروازه‌های رم، طراحی پیتر پاول روبنس بر پایهٔ اثر جولیو رومانوWikimedia Commons, Peter Paul Rubens, Public domain (Scipio Africanus Welcomed outside the Gates of Rome by Peter Paul Rubens.jpg)
هانیبال سنای کارتاژ را به پذیرفتن شرایط ترغیب می‌کند، و کارتاژ در بهار ۲۰۱ پیش از میلاد آنها را می‌پذیرد. کارتاژ از سرزمین‌هایش در بیرون آفریقا و بخشی از سرزمین‌هایش در درون آن چشم می‌پوشد، در پنجاه سال ۱۰ هزار تالان نقره می‌پردازد و گروگان‌هایی تحویل می‌دهد. حق ندارد فیل جنگی داشته باشد و تنها ده کشتی جنگی می‌تواند نگه دارد، و تنها در آفریقا و آن هم با اجازهٔ روم می‌تواند بجنگد. اسکیپیو جشن پیروزی برگزار می‌کند و نام آفریکانوس را می‌گیرد.
منابع
- Polybius, Histories, book 15, 14 to 19.
- Livy, History of Rome, book 30, 36 to 45.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: آخرین صفبعدی: هانیبال در تبعید