۲۲ یا ۲۳ دسامبر ۲۱۸ پیش از میلاد
سواره‌نظام در جناح‌ها
هانیبال ۸ هزار گُل را در مرکز می‌آراید، با ۶ هزار آفریقایی و ایبریایی در هر سوی آنان، روی هم ۱۲ هزار تن، نیمی از ۳۰ فیلش را در کنار هر یک از این دو، و ۵ هزار سواره‌نظام را در هر جناح. سمپرونیوس حدود ۳۰ هزار پیاده‌نظام سنگین دارد، لژیون‌های رومی در مرکز و لژیون‌های متحدان در دو سو، و ۲ هزار سواره‌نظام در هر جناح. فلاخن‌اندازان بالئاری و زوبین‌اندازان بردی بیشتر از ولیت‌های خسته و گرسنه دارند و آنان را از میان شکاف‌های پیاده‌نظام خودشان عقب می‌رانند.
فلاخن‌اندازی بالئاری با فلاخنی یدکی بر گرد سر و کیسه‌ای سنگ، طراحی امروزی جانی شومیتWikimedia Commons, Johnny Shumate, Public domain (Balearic Slinger.jpg)
در هر جناح، ۵ هزار سوار کارتاژی به ۲ هزار سوار رومی حمله می‌کنند، که اسبانشان از دنبال کردن نومیدیایی‌ها از پا افتاده‌اند. هر دو جناح رومی بی‌درنگ درهم می‌شکنند و از تربیا بازمی‌گریزند، و بیشتر سواره‌نظام کارتاژ دنبالشان می‌کند. پیاده‌نظام سبک کارتاژی به سوی پهلوهای بی‌دفاع پیاده‌نظام روم می‌رود، و دو صف اصلی با هم درگیر می‌شوند.
منابع
- Polybius, Histories, book 3, 72 to 73.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: طعمهٔ نومیدیاییبعدی: حملهٔ ماگو