بهار تا ۲۰ ژوئن ۲۱۷ پیش از میلاد
راه ترازیمن
روم برای سال ۲۱۷ پیش از میلاد گنائوس سرویلیوس گمینوس و گائیوس فلامینیوس را به کنسولی برمی‌گزیند. هر یک ارتشی از چهار لژیون با سواره‌نظامی بیش از معمول را فرماندهی می‌کند. فلامینیوس در آرتیوم در اتروریا و سرویلیوس در آریمینوم بر کرانهٔ آدریاتیک منتظر می‌مانند، آماده که هر یک از دو راه ورود به ایتالیای مرکزی را ببندند.
کرانهٔ شمالی دریاچهٔ ترازیمن نزدیک توئورو، جایی که ستون رومی میان تپه‌ها و آب راه می‌پیمودWikimedia Commons, Tom Bennett, CC BY-SA 3.0 (Trasimene battlefield.JPG)
در بهار، احتمالاً در اوایل مه، هانیبال از راهی دشوار که هیچ‌یک از دو ارتش از آن نگهبانی نمی‌کند از آپنین می‌گذرد. پولیبیوس می‌نویسد که مردانش سپس چهار روز و سه شب از میان مرداب‌های سیلاب‌گرفتهٔ آرنو راه می‌پیمایند. هانیبال در آنجا بخش بزرگی از نیرویش را از دست می‌دهد، و بینایی چشم راستش را بر اثر عفونت.
کارتاژی‌ها از کنار ارتش فلامینیوس به جنوب می‌روند، روستاها را می‌سوزانند و مردانی را که می‌یابند می‌کشند، تا او را به نبرد بکشانند. فلامینیوس چنان از نزدیک دنبالشان می‌کند که شناسایی را سرسری انجام می‌دهد، و رومی‌ها باور می‌کنند که دشمن در حال گریز است. در ۲۰ ژوئن، کارتاژی‌ها از کنار کورتونا می‌گذرند و در امتداد کرانهٔ شمالی دریاچهٔ ترازیمن پیش می‌روند، جایی که هانیبال تصمیم می‌گیرد برگردد و بجنگد.
منابع
- Polybius, Histories, book 3, 77 to 82.
- Livy, History of Rome, book 22, 1 to 4.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: مرکز رومی صف را میشکافدبعدی: کمین گذاشته می‌شود