سقوط آخرادینا و اورتیجا

پاییز ۲۱۲ پیش از میلاد

شهر درونی که راه آذوقه‌اش بسته است گرسنگی می‌کشد، و فرستادگان سیراکوزی با مارکلوس باب گفت‌وگو را باز می‌کنند. افسری ایبریایی به نام مویریسکوس، یکی از سه فرمانده آخرادینا، می‌پذیرد که رومی‌ها را نزدیک چشمهٔ آرتوسا در اورتیجا به درون راه دهد. با علامت قرار گذاشته، هنگامی که رومی‌ها برای انحراف توجه به آخرادینا حمله می‌کنند، او دروازه را می‌گشاید. اورتیجا سقوط می‌کند، و آخرادینا تسلیم می‌شود.

ارشمیدس و سربازی رومی، موزاییکی که مدت‌ها رومی پنداشته می‌شد و اکنون به سدهٔ هجدهم نسبت داده می‌شودWikimedia Commons, Public domain (Archimedes before his death with the Roman soldier, Roman mosaic.jpg)

مارکلوس بر خانه‌های هواداران روم نگهبان می‌گمارد و شهر را برای غارت به سربازانش می‌سپارد. ارشمیدس، حدود ۷۸ ساله، در خانه سرگرم کار است که سربازی رومی که او را نمی‌شناسد، برخلاف فرمان مارکلوس، او را می‌کشد. تا ۲۱۰ پیش از میلاد، رومی‌ها آخرین نیروهای کارتاژی سیسیل را نابود کرده‌اند و همهٔ جزیره را به صورت یک استان در دست دارند.

دیناری از حدود ۵۰ پیش از میلاد به افتخار مارکلوس، با سر او و نشان سه‌پای سیسیلWikimedia Commons, Public domain (Denarius Publius Cornelius Lentulus Marcellinus 3.png)

منابع

Livy, History of Rome, book 25, 30 to 31.
Plutarch, Life of Marcellus.

قبلی: ارتش امدادی و بیماری واگیر بعدی: اسکیپیو به کارتاژ نو ضربه می‌زند