۱۴۹ پیش از میلاد
روم در اوتیکا پیاده می‌شود
در ۱۴۹ پیش از میلاد، اوتیکا، بزرگ‌ترین بندر نزدیک کارتاژ، به روم می‌پیوندد، و روم اعلان جنگ می‌کند. هر دو کنسول از سیسیل می‌گذرند و با ارتشی که آپیان آن را ۸۴ هزار مرد و تاریخ‌نگاران امروز ۴۰ تا ۵۰ هزار مرد می‌دانند، در اوتیکا پیاده می‌شوند. مانیوس مانیلیوس ارتش را فرماندهی می‌کند و لوکیوس مارکیوس سنسورینوس ناوگان را.
شِکِل دوگانهٔ کارتاژی از حدود ۱۶۰ تا ۱۴۹ پیش از میلاد، با سر تانیت و یک اسبWikimedia Commons, Classical Numismatic Group, Public domain (Carthage - Double Shekel - c.160-149 BC.jpg)
کارتاژ می‌کوشد از جنگ دوری کند. به گزارش پولیبیوس، ۳۰۰ کودک از خانواده‌های سرشناس را به گروگان می‌فرستد، و سپس جنگ‌افزارهایش را تحویل می‌دهد، که بنا بر گزارش‌های بازمانده ۲۰۰ هزار دست زره و ۲ هزار منجنیق بود. کاروان‌ها آنها را به اوتیکا می‌برند، و کشتی‌های جنگی کارتاژ به آنجا می‌روند و در بندر سوزانده می‌شوند.
گلوله‌های سنگی منجنیق و دیگر یافته‌ها از محاصرهٔ ۱۴۹ تا ۱۴۶ پیش از میلاد، موزهٔ ملی کارتاژWikimedia Commons, Pascal Radigue, CC BY-SA 3.0 (Vitrine 3e guerre punique.jpg)
سپس کنسول‌ها به کارتاژی‌ها فرمان می‌دهند شهرشان را ترک کنند و در ۱۶ کیلومتری دریا ساکن شوند، تا کارتاژ ویران شود. کارتاژی‌ها نمی‌پذیرند. شهروندان را مسلح می‌کنند، بردگانی را که آمادهٔ جنگیدن‌اند آزاد می‌کنند و ارتشی صحرایی از ۳۰ هزار مرد را در نفریس، ۲۵ کیلومتر در جنوب شهر، به هاسدروبال می‌سپارند.
منابع
- Appian, The Punic Wars.
- Polybius, Histories, book 36.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: ماسینیسا و کاتوبعدی: نخستین یورش‌ها