۲۴۰ تا ۲۳۷ پیش از میلاد
روم ساردینیا و کرس را می‌گیرد
در اواخر ۲۴۰ یا اوایل ۲۳۹ پیش از میلاد، پادگان‌های کارتاژی ساردینیا به جنگ مزدوران می‌پیوندند. افسران و فرماندارشان را می‌کشند، و نیرویی که برای بازپس‌گیری جزیره فرستاده می‌شود نیز سر به شورش برمی‌دارد و همهٔ کارتاژی‌های آنجا را می‌کشد. شورشیان از روم پشتیبانی می‌خواهند، و روم نمی‌پذیرد. کارتاژ حدود سیصد سال است که بخش‌هایی از ساردینیا را در دست دارد.
ویرانه‌های تاروس، شهری فنیقی و پونیک در ساحل غربی ساردینیاWikimedia Commons, Mike Peel (www.mikepeel.net), CC BY-SA 4.0 (At Tharros, Sardinia 2024 029.jpg)
احتمالاً در ۲۳۷ پیش از میلاد، بومیان ساردینیا شورشیان را بیرون می‌رانند و آنان به ایتالیا می‌گریزند. این بار روم درخواستشان را می‌پذیرد و برای گرفتن ساردینیا و کرس آماده می‌شود. کارتاژ اعتراض می‌کند و لشکری برای بازپس‌گیری جزیره آماده می‌کند، و سنای روم این آمادگی را اعلان جنگ می‌خواند.
گورهای سنگ‌تراش گورستان پونیک توویکسدو در کالیاری، کارالیس باستانWikimedia Commons, Cristiano Cani, CC BY 2.0 (Necropoli di Tuvixeddu.jpg)
کارتاژ که سی سال جنگ ناتوانش کرده است، از هر دو جزیره چشم می‌پوشد و ۱٬۲۰۰ تالان دیگر می‌پردازد. پولیبیوس این تصرف را ناعادلانه می‌خواند و آن را علت اصلی جنگ بعدی میان دو شهر می‌داند. روم تا سال‌ها پس از آن با شورش‌ها در این جزیره‌ها می‌جنگد و آنها را به صورت یک استان اداره می‌کند.
منابع
- Polybius, Histories, books 1 and 3.
- Richard Miles, Carthage Must Be Destroyed (2010).
قبلی: پایان شورشبعدی: خاندان بارکا در ایبری