سقوط ساگونتوم

۲۱۹ پیش از میلاد

هنگامی که حمله‌ها از سر گرفته می‌شوند، دژکوب‌ها سه برج و باروی میان آنها را فرو می‌ریزند، و کارتاژی‌ها جنگ‌کنان به درون رخنه راه باز می‌کنند. لیویوس از برجی متحرک بلندتر از باروها، با منجنیق‌هایی در هر طبقه، و از ۵۰۰ آفریقایی سخن می‌گوید که با کلنگ زیر بارو را خالی می‌کنند. مدافعان پشت هر رخنه باروی تازه‌ای می‌سازند. هنگامی که هانیبال با اورتانی‌ها و کارپتانی‌ها می‌جنگد، ماهاربال محاصره را پیش می‌برد.

«آخرین روز ساگونتوم»، نقاشی فرانسیسکو دومینگو مارکس، ۱۸۶۹Wikimedia Commons, Joan Gené, CC BY-SA 4.0 (L'Enigma Iber - Últim dia de Sagunt.jpg)

پس از هشت ماه شهر سقوط می‌کند. هانیبال پیشنهاد می‌کند که ساکنان بی‌سلاح و هر یک با دو جامه شهر را ترک کنند، و این پیشنهاد رد می‌شود. لیویوس می‌نویسد که بزرگان شهر زر و سیمشان را در آتش می‌افکنند و بسیاری خود را از پی آن در آتش می‌اندازند، و هنگام یورش به شهر بزرگسالان کشته می‌شوند. هانیبال مزد ارتشش را از غنیمت می‌پردازد، غنایمی به کارتاژ می‌فرستد و زمستان را در کارتاژ نو می‌گذراند.

در بهار ۲۱۸ پیش از میلاد، هیئتی رومی به سرپرستی کوئینتوس فابیوس ماکسیموس از کارتاژ می‌خواهد که هانیبال را تسلیم کند. سنای کارتاژ نمی‌پذیرد و استدلال می‌کند که پیمان ابرو هرگز تصویب نشده است. فرستادگان اعلان جنگ می‌کنند، و جنگ دوم پونیک آغاز می‌شود.

منابع

Livy, History of Rome, book 21, 11 to 15 and 18.
Polybius, Histories, book 3, 17 and 20 to 21.

قبلی: نخستین یورش‌ها بعدی: راهپیمایی هانیبال به ایتالیا