۲۵۶ تا ۲۵۵ پیش از میلاد
رگولوس در آفریقا
پس از پیروزی در نزدیکی دماغهٔ اکنوموس در ۲۵۶ پیش از میلاد، رومی‌ها نزدیک آسپیس در شبه‌جزیرهٔ کیپ بون پیاده می‌شوند، شهر را پس از محاصره‌ای کوتاه می‌گیرند و روستاها را غارت می‌کنند. ۲۰ هزار برده و گله‌های بزرگ دام به چنگ می‌آورند. سپس سنا فرمان می‌دهد بیشتر ناوگان و ارتش برای زمستان به سیسیل بازگردند، و مارکوس آتیلیوس رگولوس با ۴۰ کشتی، ۱۵ هزار پیاده‌نظام و ۵۰۰ سواره‌نظام در آفریقا می‌ماند.
دژ قلیبیه در شبه‌جزیرهٔ کیپ بون، بر جای آسپیس باستانWikimedia Commons, Calips, CC BY 3.0 (KELIBIA Fort 02.JPG)
رگولوس به درون خشکی پیش می‌رود و آدیس را محاصره می‌کند. ارتشی کارتاژی که سواره‌نظام و فیل فراوان دارد، بر تپه‌ای در آن نزدیکی اردو می‌زند، جایی که هیچ‌یک از آن دو را نمی‌توان به کار برد. رومی‌ها شبانه راه می‌پیمایند، سپیده‌دم از دو سو به اردوگاه حمله می‌کنند و کارتاژی‌ها را می‌رانند، هرچند سواره‌نظام و فیل‌های آنان می‌گریزند. سپس رگولوس تونس را در ۱۶ کیلومتری کارتاژ می‌گیرد، و بسیاری از اتباع آفریقایی کارتاژ سر به شورش برمی‌دارند.
کارتاژ، که پر از پناهندگان است و آذوقه کم دارد، باب گفت‌وگو را باز می‌کند. رگولوس سیسیل، ساردینیا و کرس، هزینه‌های جنگ و خراجی سالانه را می‌خواهد، و تنها یک کشتی جنگی برای کارتاژ باقی می‌گذارد. کارتاژ تصمیم می‌گیرد به جنگ ادامه دهد. افسری مزدور از اسپارت به نام کسانتیپوس کارتاژی‌ها را قانع می‌کند که سواره‌نظام و فیل‌هایشان باید در زمین باز و هموار بجنگند. او ارتش را در زمستان آموزش می‌دهد و در بهار فرماندهی به او سپرده می‌شود.
شهر پونیک کرکوان در کیپ بون، رهاشده در سدهٔ سوم پیش از میلادWikimedia Commons, Christian Manhart, CC BY-SA 3.0 IGO (Punic Town of Kerkuane and its Necropolis-130314.jpg)
منابع
- Polybius, Histories, book 1, 29 to 33.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: بازگشت مرکز رومیبعدی: آرایش ارتش‌ها