۲۳۸ پیش از میلاد
به دام افتاده در «اره»
در اوایل ۲۳۸ پیش از میلاد، شورشیان بیشتر ارتششان، حدود ۵۰ هزار مرد به فرماندهی اسپندیوس، آئوتاریتوس و زارزاس، را می‌فرستند تا جلوی تاخت‌وتازهای هامیلکار را بگیرند. دو ارتش ماه‌ها در بلندی‌ها پیش و پس می‌روند، و شورشیان در زمین‌های ناهموار می‌مانند، جایی که فیل‌ها و سواره‌نظام کارتاژی کاری از پیش نمی‌برند. هامیلکار اسیرانش را زیر پای فیل‌ها می‌کشد، و این تنها شورشیان را در جنگیدن سرسخت‌تر می‌کند.
هامیلکار بارکا در خیال ماکس کارل بالداموس، ۱۸۳۳Wikimedia Commons, Max Karl Baldamus, Public domain (Amilcare Barca (Ritratto).jpg)
سرانجام هامیلکار با سه بخش ارتش، به فرماندهی خودش، معاونش هانیبال و ناراواس، شورشیان را در جایی به دام می‌اندازد که به سبب نمای دندانه‌دارش «اره» نامیده می‌شود. نامعلوم است که آنجا گردنه‌ای بوده یا رشته‌تپه‌ای، و در کجا قرار داشته است. پیش از آنکه شورشیان وضع خود را دریابند، کارتاژی‌ها بر زمینی سنگر می‌گیرند که هر حمله‌ای را بی‌امید می‌کند، و بیش از ۴۰ هزار شورشی با آب اما بی‌خوراک می‌مانند.
منابع
- Polybius, Histories, book 1, 84 to 85.
- Dexter Hoyos, Truceless War: Carthage’s Fight for Survival, 241 to 237 BC (2007).
قبلی: جنگ مزدورانبعدی: نابودی در «اره»