۲۳۸ تا ۲۳۷ پیش از میلاد
پایان شورش
در اواخر ۲۳۸ پیش از میلاد، هامیلکار تونس را محاصره می‌کند، با نیمی از ارتش در جنوب به فرماندهی خودش و نیمی در شمال به فرماندهی معاونش هانیبال. سرکردگان شورشی که در «اره» اسیر شده‌اند، در برابر چشم مدافعان باروها به صلیب کشیده می‌شوند. ماتوس در حمله‌ای شبانه اردوگاه هانیبال را درهم می‌کوبد، و هانیبال و ۳۰ تن از بزرگان کارتاژی که به دیدار ارتش آمده بودند شکنجه و بر همان صلیب‌ها میخ‌کوب می‌شوند. هامیلکار محاصره را رها می‌کند و به شمال عقب می‌نشیند.
به صلیب کشیدن اسپندیوس جلوی تونس در «سالامبو»ی فلوبر، تصویرگری ویکتور-آرمان پوآرسون، ۱۸۹۰Wikimedia Commons, Victor Armand Poirson, Public domain (Illustrations pour Salammbô Poirson Victor-Armand.jpeg)
ماتوس ارتش شورشیان را ۱۶۰ کیلومتر به جنوب، به بندر لپتیس پاروا، می‌برد. هانو و هامیلکار با بیش از ۲۵ هزار مرد، از جمله همهٔ شهروندان کارتاژی در سن خدمت، در پی او می‌روند و شورشیان را نزدیک این شهر درهم می‌کوبند. ماتوس اسیر می‌شود، در خیابان‌های کارتاژ کشیده می‌شود و زیر شکنجه می‌میرد.
اکنون بیشتر شهرها سر سازش دارند. اوتیکا و هیپو، که از انتقام کشتار کارتاژی‌ها می‌ترسند، تا اواخر ۲۳۸ یا اوایل ۲۳۷ پیش از میلاد پایداری می‌کنند. با شهرهای تسلیم‌شده به نرمی رفتار می‌شود، اما فرمانداران کارتاژی بر آنها گماشته می‌شوند.
منابع
- Polybius, Histories, book 1, 86 to 88.
- Dexter Hoyos, Truceless War: Carthage’s Fight for Survival, 241 to 237 BC (2007).
قبلی: نابودی در «اره»بعدی: روم ساردینیا و کرس را می‌گیرد