محاصرهٔ لیلیبایوم

۲۵۰ تا ۲۴۹ پیش از میلاد

رومی‌ها که پیروزی‌شان در پانورموس به آنان دل داده است، در ۲۵۰ پیش از میلاد با هر دو کنسول لیلیبایوم، پایگاه اصلی کارتاژ در سیسیل، را محاصره می‌کنند و بندر را با ۲۰۰ کشتی می‌بندند. سوی خشکی را با اردوگاه‌ها و دیوارهایی از خاک و چوب می‌بندند، و بارها می‌کوشند دهانهٔ بندر را با سدی چوبی شناور ببندند، که دریا آن را درهم می‌شکند.

بازمانده‌های لیلیبایوم باستان در کاپو بوئو، مارسالاWikimedia Commons, Carlo Dell’Orto, CC BY-SA 4.0 (Lilybaeum Baglio Anselmi museum Marsala 11.jpg)

در آغاز محاصره، ۵۰ کشتی پنج‌ردیفهٔ کارتاژی نزدیک جزایر اگاتس گرد می‌آیند، منتظر بادی تند از غرب می‌مانند و پیش از آنکه رومی‌ها بتوانند واکنش نشان دهند به درون بندر می‌تازند. به گفتهٔ گزارش‌های گوناگون ۴ هزار یا ۱۰ هزار مرد پیاده می‌کنند و شبانه با سواره‌نظام بازمی‌گردند. کشتی‌های سبک و تندرو، با راهنمایانی که آب‌های کم‌عمق را می‌شناسند، آذوقهٔ پادگان را می‌رسانند. نامدارترین آنها را هانیبال رودسی فرماندهی می‌کند، که بارها و بارها از محاصره می‌گذرد تا آنکه رومی‌ها کشتی او را می‌گیرند.

در ۲۴۹ پیش از میلاد، کنسول پوبلیوس کلودیوس پولخر، که ۱۰ هزار پاروزن تازه به خدمه‌اش افزوده شده است، تصمیم می‌گیرد به ناوگان کارتاژ در درپانا، ۲۵ کیلومتر در شمال، حمله کند و در شبی بی‌ماه بادبان می‌کشد. نویسندگان بعدی می‌گویند که در راه مرغ‌های مقدس از خوردن سر باز می‌زنند، و پولخر آنها را به دریا می‌اندازد و می‌گوید اگر نمی‌خورند، بنوشند. این داستان را تنها نویسندگانی پس از پولیبیوس روایت می‌کنند.

پوبلیوس کلودیوس پولخر پیش از نبرد درپانا دستور می‌دهد مرغ‌های مقدس را به دریا بیندازند، گراوور از حدود ۱۸۸۰Wikimedia Commons, unknown engraver, Public domain (Publius Claudius Appius Pulcher before the battle of Drepanum (249 BC) makes sacred chickens cast into the sea.jpg)

منابع

Polybius, Histories, book 1, 41 to 49.
John Lazenby, The First Punic War (1996).
Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).

قبلی: فیل‌ها درهم می‌شکنند بعدی: سپیده‌دم نزدیک درپانا