۲۴۹ پیش از میلاد، صبح
صف رومی پشت به ساحل
آدربال ناوگانش را در صفی موازی با رومی‌ها و در سوی دریای آنان می‌آراید. پنج کشتی او به جنوب کشتی فرماندهی پولخر می‌رسند، رو به ساحل می‌چرخند و راه بازگشت ناوگان روم به لیلیبایوم را می‌بندند. رومی‌ها صفی رو به غرب تشکیل می‌دهند. ساحل، که درست پشت سرشان است، مانع دور زدنشان می‌شود.
کشتی‌های کارتاژی سبک‌تر و چالاک‌ترند، خدمه‌شان باتجربه‌ترند، و رومی‌ها کوروس را کنار گذاشته‌اند. کشتی کارتاژی‌ای که در درگیری کم می‌آورد می‌تواند رو به عقب پارو بزند و دور شود، در حالی که کشتی رومی‌ای که دنبالش برود پهلوهایش را بی‌دفاع می‌گذارد. رومی‌ها، با ساحلی پشت سر، تنها می‌توانند آرایشی فشرده نگه دارند، و کارتاژی‌ها در طول روز کشتی‌های بی‌دفاع را یکی‌یکی جدا می‌کنند و به آنها ضربه می‌زنند.
منابع
- Polybius, Histories, book 1, 50 to 51.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
قبلی: سپیده‌دم نزدیک درپانابعدی: نابودی ناوگان روم