۲۰۷ تا ۲۰۶ پیش از میلاد
راه ایلیپا
در ۲۰۷ پیش از میلاد، کارتاژ نیروی کمکی به فرماندهی هانو به ایبری می‌فرستد، که به ماگو بارکا می‌پیوندد و از میان سلتیبری‌ها سرباز می‌گیرد. نیرویی رومی به فرماندهی مارکوس یونیوس سیلانوس اردوگاه آنان را غافلگیر می‌کند، ارتش را پراکنده می‌سازد و هانو را اسیر می‌کند. هاسدروبال گیسکو، که از گادس پیش می‌آید، با پخش کردن سربازانش در شهرهای استوار از نبرد دوری می‌کند، و سال بی‌نبردی سرنوشت‌ساز به پایان می‌رسد.
نیم‌تنه‌ای مرمرین با نام پوبلیوس کورنلیوس اسکیپیو آفریکانوس بر آنWikimedia Commons, ZLinn1776, CC BY-SA 4.0 (Roman General Publius Cornelius Scipio AFR Princeps Senatus.jpg)
در بهار ۲۰۶ پیش از میلاد، هاسدروبال گیسکو و ماگو ارتش‌هایشان را با متحدان ایبریایی و سواره‌نظام نومیدیایی ماسینیسا در ایلیپا، نزدیک سویل امروزی، گرد می‌آورند. به گفتهٔ پولیبیوس، آنان ۷۰ هزار پیاده‌نظام، ۴ هزار سواره‌نظام و ۳۲ فیل دارند، و اسکیپیو ۴۵ هزار پیاده‌نظام و ۳ هزار سواره‌نظام، که حدود نیمی از آنان متحدان ایبریایی‌اند. اسکیپیو بر تپه‌های کم‌ارتفاع روبه‌رو اردو می‌زند. هنگامی که ماگو و ماسینیسا در حالی که رومی‌ها هنوز سرگرم استوار کردن اردوگاهشان‌اند به آنان می‌تازند، سواره‌نظام روم از پهلو به آنان حمله می‌کند و می‌راندشان.
منابع
- Polybius, Histories, book 11, 20 to 21.
- Livy, History of Rome, book 28, 1 to 13.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: سر هاسدروبالبعدی: روزهای انتظار