بهار ۲۰۶ پیش از میلاد
شکست جناح‌ها
نزدیک صف دشمن، لژیون‌های هر جناح به بیرون می‌چرخند، به سوی پهلو راه می‌پیمایند و دوباره به درون صف می‌چرخند، چنان که با زاویه به ایبریایی‌های کارتاژ ضربه می‌زنند. اسکیپیو جناح راست را رهبری می‌کند، و سیلانوس و لوکیوس مارکیوس جناح چپ را. سواره‌نظام و ولیت‌ها باز هم دورتر می‌گردند تا به فیل‌ها و سواره‌نظام حمله کنند، و فیل‌ها، که زوبین‌ها و شیپورها آنها را دیوانه کرده‌اند، سواران خودی را لگدکوب می‌کنند.
آفریقایی‌ها در مرکز نمی‌توانند برای یاری جناح‌ها بچرخند بی‌آنکه خود را در برابر ایبریایی‌های رومی روبه‌رویشان بی‌دفاع بگذارند، و بیکار می‌ایستند. هنگامی که جناح‌ها درهم می‌شکنند، همهٔ ارتش به سوی اردوگاهش عقب می‌نشیند، نخست با نظم و سپس، هنگامی که اسکیپیو ایبریایی‌هایش را از پی آن می‌فرستد، گریزان. پولیبیوس می‌نویسد که تنها رگباری ناگهانی رومی‌ها را از یورش به اردوگاه بازمی‌دارد.
منابع
- Polybius, Histories, book 11, 23 to 24.
- Livy, History of Rome, book 28, 15.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: آرایش وارونهبعدی: تعقیب، و از دست رفتن ایبری