بهار ۲۰۳ پیش از میلاد، شب
سوختن اردوگاه‌ها
اسکیپیو در طول زمستان با سوفاکس، که پیشنهاد میانجیگری برای صلح می‌دهد، گفت‌وگو می‌کند. با هر هیئت افسرانی را در جامهٔ برده می‌فرستد، و آنان گزارش می‌دهند که اردوگاه کارتاژی‌ها کلبه‌های چوبی پشت خاکریزهای خاکی دارد، در حالی که اردوگاه نومیدیایی‌ها کلبه‌هایی از نی و کاه دارد و محدودهٔ روشنی ندارد. در بهار، آشکارا برای یورش به اوتیکا آماده می‌شود، سپس یک شب دیرهنگام بیرون می‌رود و ارتشش را تقسیم می‌کند.
سوفاکس اسکیپیو را در دیدار پیشینش از نومیدیا در ۲۰۶ پیش از میلاد می‌پذیرد، نقاشی دیواری آلساندرو آلوری، حدود ۱۵۷۸ تا ۱۵۸۲، ویلای مدیچی در پوجو آ کایانوWikimedia Commons, Alessandro Allori, CC BY-SA 3.0 (Allori, Siface di Numidia che riceve Scipione, 1578-82 ca. 07.JPG)
لایلیوس و ماسینیسا به اردوگاه نومیدیایی‌ها حمله می‌کنند و کلبه‌های نی را به آتش می‌کشند. بسیاری از کارتاژی‌ها، که آتش را رویدادی تصادفی می‌پندارند، بی‌سلاح از اردوگاه خود برای کمک می‌دوند، و اسکیپیو به اردوگاهشان یورش می‌برد و کلبه‌هایش را آتش می‌زند. در تاریکی و هراس، هر دو ارتش تلفات سنگینی می‌دهند. هاسدروبال با ۲٬۵۰۰ مرد ۴۰ کیلومتر تا کارتاژ می‌گریزد، و سوفاکس با چند سوار.
منابع
- Polybius, Histories, book 14, 1 to 6.
- Livy, History of Rome, book 30, 3 to 6.
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: اسکیپیو در آفریقا پیاده میشودبعدی: نبرد در دشت‌های بزرگ