تابستان ۲۱۷ پیش از میلاد
فابیوس درنگ‌کننده
پس از ترازیمن، مجمع روم کوئینتوس فابیوس ماکسیموس را برای شش ماه به دیکتاتوری برمی‌گزیند. فرمانده سواره‌نظام او، مارکوس مینوکیوس روفوس، را نیز مردم برمی‌گزینند، نه فابیوس. فابیوس باروهای رم را تعمیر می‌کند، ارتش سرویلیوس را تحویل می‌گیرد و در امتداد راه آپیا به آپولیا می‌رود.
کوئینتوس فابیوس ماکسیموس کونکتاتور، پیکرهٔ مرمرین اثر یوهان باپتیست هاگناوئر، ۱۷۷۳ تا ۱۷۸۰، در باغ‌های کاخ شونبرون، وینWikimedia Commons, Herzi Pinki, CC BY-SA 4.0 (N26 Fabius Cunctator, Schönbrunn (02).jpg)
نزدیک آرپی، در آیکای در فاصلهٔ حدود ۹ کیلومتری کارتاژی‌ها اردو می‌زند و نبردی را که هانیبال پیشنهاد می‌کند نمی‌پذیرد. در ماه‌های بعد، ارتش کارتاژ را از راه بلندی‌ها دنبال می‌کند، میان آن و رم می‌ماند و آذوقه‌گردآورانش را از پا درمی‌آورد، اما وارد نبردی رودررو نمی‌شود. منتقدانش او را کونکتاتور، یعنی «درنگ‌کننده»، می‌نامند.
هانیبال از سامنیوم به غرب می‌رود، از کنار بنونتوم، که دروازه‌هایش را می‌بندد، و تلسیا می‌گذرد، و از ولتورنوس به آگر فالرنوس در شمال کامپانیا می‌رسد. کوه‌ها و رودها این دشت را در میان گرفته‌اند، و کشتزارهایش از حاصلخیزترین کشتزارهای ایتالیاست. کارتاژی‌ها همهٔ تابستان آن را غارت می‌کنند، در حالی که فابیوس از تپه‌ها نگاه می‌کند.
ایتالیای مرکزی در زمان جنگ دوم پونیک، بر پایهٔ بلوخ، از کتاب «روم: برآمدن و فروافتادنش» اثر پ. و. ن. مایرز، ۱۹۰۰Wikimedia Commons, Internet Archive Book Images, no known copyright restrictions (Rome - its rise and fall; a text-book for high schools and colleges (1900) (14782414974).jpg)
منابع
- Polybius, Histories, book 3, 86 to 92.
- Livy, History of Rome, book 22, 8 to 13.
- Plutarch, Life of Fabius Maximus.
قبلی: نابودی ارتش رومبعدی: هانیبال در تنگنا