۲۵۶ پیش از میلاد
بازگشت مرکز رومی
درگیری مرکز سرنوشت نبرد را تعیین می‌کند. در هر دو سو کشتی‌هایی با ضربهٔ دماغه غرق می‌شوند، اما کشتی‌های کارتاژی بیشتری با سوار شدن رومی‌ها گرفته می‌شوند، و سرانجام مرکز هامیلکار درهم می‌شکند و می‌گریزد. به علامت کنسول‌ها، مرکز رومی تعقیب را رها می‌کند و برای یاری ناوگروه‌های عقب پارو می‌زند و بازمی‌گردد.
سوار شدن بر کشتی دشمن و ضربه زدن در اکنوموس، جزئی از طراحی گابریل دو سن-توبن، حدود ۱۷۶۳Wikimedia Commons, Gabriel de Saint-Aubin, Public domain (The Naval Battle Near Ecnomus (256 BC) (cropped 2).jpg)
رگولوس از سوی بی‌دفاع ناوگروه هانو به آن حمله می‌کند، و هانو با کشتی‌هایی که می‌توانند بگریزند عقب می‌نشیند. وولسو و سپس رگولوس بر ناوگروه کارتاژی سوی خشکی می‌تازند، که ناوگروه سوم رومی آن را به ساحل چسبانده است، و ۵۰ کشتی آن تسلیم می‌شوند.
کارتاژ ۳۰ کشتی غرق‌شده و ۶۴ کشتی گرفته‌شده و ۳۰ تا ۴۰ هزار مرد از دست می‌دهد، که بیشترشان اسیر می‌شوند. روم ۲۴ کشتی غرق‌شده و حدود ۱۰ هزار مرد از دست می‌دهد. ناوگان روم برای تعمیر به سیسیل می‌رود و سپس به سوی آفریقا بادبان می‌کشد.
منابع
- Polybius, Histories, book 1, 28.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: سه درگیری جداگانهبعدی: رگولوس در آفریقا