۲۵۶ پیش از میلاد
سه درگیری جداگانه
هنگامی که گُوهٔ رومی به مرکز کارتاژی می‌تازد، کشتی‌های هامیلکار عقب می‌نشینند، احتمالاً با پاروزدن رو به عقب، و کنسول‌ها آنها را دنبال می‌کنند. ناوگروه سوم رومی، که یدک‌هایش آن را کند کرده‌اند، عقب می‌ماند، و میان ناوگروه‌های پیشرو و ناوگروه‌های عقب شکافی باز می‌شود. تاریخ‌نگاران باستان و امروز این را نقشهٔ هامیلکار می‌دانند: از هم پاشیدن آرایش فشردهٔ رومی و حمله به کشتی‌ها از پهلو، دور از کوروس‌ها.
تیرهٔ کف کشتی جنگی پونیکی که نزدیک مارسالا یافته شد، سدهٔ سوم پیش از میلادWikimedia Commons, Ekem, CC BY-SA 3.0 (Punic.keel.JPG)
جناح کارتاژی سوی خشکی بر ناوگروه سوم می‌تازد. این ناوگروه کشتی‌های ترابری را رها می‌کند، به سوی ساحل عقب می‌نشیند و در آب کم‌عمق رو به دریا می‌ایستد. ناوگروه هانو در سوی دریا به ناوگروه چهارم در پشت سر حمله می‌کند، که کشتی‌های ترابریِ سرگردان دست‌وپایش را بسته‌اند. هامیلکار مرکزش را برمی‌گرداند و با کنسول‌ها درگیر می‌شود، و نبرد به سه درگیری جداگانه تبدیل می‌شود.
منابع
- Polybius, Histories, book 1, 27 to 28.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: گُوه و صفبعدی: بازگشت مرکز رومی