حدود ۲۷۰ پیش از میلاد
کارتاژ
کوچ‌نشینان فنیقی از صور، بنا بر روایت سنتی در ۸۱۴ پیش از میلاد، کارتاژ را در ساحل تونس امروزی بنیان می‌گذارند. در سدهٔ سوم پیش از میلاد، کارتاژ قدرت برتر غرب مدیترانه است. ساحل آفریقا از سیرنائیکا تا اقیانوس اطلس، غرب سیسیل، ساردینیا، مالت، جزایر بالئاری و شهرهای بازرگانی جنوب اسپانیا در دست آن است.
بازسازی رنگی کارتاژ پونیک در موزهٔ ملی کارتاژ، با بندر جنگی دایره‌ای جلوی تپهٔ بیرساWikimedia Commons, damian entwistle, CC BY-SA 2.0 (Carthage National Museum representation of city.jpg)
دو سوفِت که هر سال برگزیده می‌شوند، شورایی از ریش‌سفیدان و انجمنی از شهروندان شهر را اداره می‌کنند. ثروت کارتاژ از بازرگانی دریایی و از کشتزارهای پس‌کرانهٔ آفریقایی آن به دست می‌آید. نیروی دریایی‌اش بزرگ‌ترین نیروی دریایی غرب مدیترانه است. ارتش آن بیشتر از مزدوران و مردمان تابع تشکیل می‌شود: لیبیایی‌ها، نومیدیایی‌ها، ایبریایی‌ها، گُل‌ها و فلاخن‌اندازان بالئاری.
بندر جنگی دایره‌ای کارتاژ با جزیرهٔ میانی‌اش، از هوا پیش از ۱۹۵۸Wikimedia Commons, unknown author, Public domain (Carthage-1958-PortsPuniques.jpg)
کارتاژ بیش از دو سده با شهرهای یونانی سیسیل، به رهبری سیراکوز، بر سر فرمانروایی بر این جزیره می‌جنگد. رشته‌ای از پیمان‌ها با روم بازرگانی دو شهر را از هم جدا می‌کند. پولیبیوس نخستین پیمان را به ۵۰۹ پیش از میلاد نسبت می‌دهد. آخرین پیمان، در ۲۷۹ پیش از میلاد، آن دو را در برابر پیروس، پادشاه اپیروس، متحد می‌کند.
ستاتر زرین کارتاژی با سر تانیت و یک اسب، حدود ۳۵۰ تا ۲۷۰ پیش از میلاد، گنجینهٔ سکهٔ برلینWikimedia Commons, ArchaiOptix, CC BY-SA 4.0 (Carthago - 350-270 BC - gold stater - head of Tanit - horse - Berlin MK BM 18200188.jpg)
منابع
- Richard Miles, Carthage Must Be Destroyed (2010).
- Dexter Hoyos, The Carthaginians (2010).
- Polybius, Histories, book 3, 22 to 26.
بعدی: روم و ایتالیا