پس از ۱۴۶ پیش از میلاد
استان آفریقا
روم سرزمینی را که کارتاژ در پایان در دست داشت ضمیمه می‌کند و آن را استان آفریقا می‌سازد، و اوتیکا مقر فرماندار می‌شود. خندقی به نام فوسا رگیا مرز آن را با پادشاهی نومیدیایی پسران ماسینیسا مشخص می‌کند. شهرهایی که تا پایان در کنار کارتاژ ماندند ویران می‌شوند یا زمین‌هایشان را از دست می‌دهند. دیگر شهرها بخش بزرگی از خودگردانی‌شان را نگه می‌دارند، و زبان و دین پونیک بر جا می‌مانند، چنان که تا سدهٔ هفتم میلادی در شمال آفریقا به زبان پونیک سخن گفته می‌شود.
استان آفریقا چنان که احتمالاً در ۱۴۶ پیش از میلاد بود، بر پایهٔ و. و. هریسWikimedia Commons, T8612, CC BY-SA 4.0 (Roman Province of Africa in 146 BC.png)
این استان یکی از منابع اصلی غلهٔ روم می‌شود. در ۱۲۲ پیش از میلاد، گائیوس گراکوس کوچ‌نشینی به نام یونونیا در جای کارتاژ بنیان می‌گذارد، و سنا اندکی بعد آن را برمی‌اندازد. ژولیوس سزار نقشهٔ ساختن شهری رومی را در آنجا می‌کشد، و آگوستوس در ۲۹ پیش از میلاد آن را بنیان می‌گذارد. کارتاژ رومی پایتخت این استان و یکی از شهرهای اصلی آفریقای رومی می‌شود.
ستون‌های خانه‌ای رومی در اوتیکا، مقر فرمانداران آفریقاWikimedia Commons, GIRAUD Patrick, CC BY 3.0 (TUNISIE UTIQUE 03.JPG)
گرمابه‌های آنتونینی کارتاژ رومی، ساخته‌شده در سدهٔ دوم میلادیWikimedia Commons, Bernard Gagnon, CC BY-SA 3.0 (Antonine Baths.jpg)
منابع
- Richard Miles, Carthage Must Be Destroyed (2010).
- M’hamed-Hassine Fantar, "Death and Transfiguration: Punic Culture after 146", in A Companion to the Punic Wars (2011).
قبلی: شش روز تا بیرسا