۲۴۷ تا ۲۴۱ پیش از میلاد
هامیلکار در اریکس و ناوگان تازهٔ روم
از ۲۴۷ پیش از میلاد، هامیلکار بارکا با ارتشی کوچک فرماندهی کارتاژی‌ها در سیسیل را بر عهده دارد، و کارتاژ کم‌کم ناوگانش را بیرون می‌کشد. او از پایگاهی بر کوه اریکس بالای درپانا با تاخت‌وتازهایش لژیون‌های رومی را زمین‌گیر نگه می‌دارد، در حالی که درپانا و لیلیبایوم، آخرین شهرهای کارتاژی جزیره، در محاصره پایداری می‌کنند. تا ۲۴۳ پیش از میلاد هر دو دولت به مرز فرسودگی رسیده‌اند، و مصر بطلمیوسی از دادن وامی ۲ هزار تالانی به کارتاژ سر باز می‌زند.
اریچه بر قلهٔ کوه اریکس، جایی که هامیلکار بارکا از ۲۴۴ پیش از میلاد در برابر رومی‌ها پایداری کردWikimedia Commons, b.roveran, CC BY 2.0 (Erice.jpg)
در اواخر ۲۴۳ پیش از میلاد، سنای روم از ثروتمندترین شهروندان می‌خواهد که هر یک هزینهٔ یک کشتی را بپردازند، تا پس از پیروزی در جنگ از محل غرامت بازپرداخت شود. نتیجه ناوگانی از حدود ۲۰۰ کشتی پنج‌ردیفه است که از روی کشتی گرفته‌شدهٔ هانیبال رودسی و بی‌کوروس ساخته می‌شود. در ۲۴۲ پیش از میلاد، کنسول گائیوس لوتاتیوس کاتولوس و پرایتور کوئینتوس والریوس فالتو آن را به سیسیل می‌آورند، بندر درپانا و لنگرگاه‌های نزدیک لیلیبایوم را می‌گیرند و خدمه را در زمستان تمرین می‌دهند.
فاوینیانا، آیگوسای باستان، بزرگ‌ترین جزیرهٔ جزایر اگاتسWikimedia Commons, fab., CC BY 2.0 (Favignana 12.jpg)
کارتاژ نُه ماه وقت لازم دارد تا ۲۵۰ کشتی جنگی و شمار زیادی کشتی ترابری پر از غله برای پادگان‌هایش و برای هامیلکار آماده کند. در یافتن ۱۰۰ هزار مردی که کشتی‌های جنگی لازم دارند به زحمت می‌افتد و فرصتی برای تمرین دادن آنان با هم ندارد. نقشه این است که ناوگان نزدیک هیرا، غربی‌ترین جزیرهٔ این مجمع‌الجزایر، گرد آید و پیش از آنکه رومی‌ها بتوانند نیروهایشان را متمرکز کنند، با باد موافق به سوی لیلیبایوم بشتابد.
منابع
- Polybius, Histories, book 1, 56 to 59.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: کارتالو و طوفانبعدی: رومی‌ها راه را می‌بندند