۱۰ مارس ۲۴۱ پیش از میلاد
نبرد نزدیک جزایر اگاتس
کشتی‌های رومی تنها آنچه را برای جنگیدن لازم دارند حمل می‌کنند، در حالی که کشتی‌های کارتاژی پر از غله و آذوقه برای پادگان‌ها هستند. خدمهٔ کارتاژی تازه گرد آمده‌اند و سرباز دریایی کم دارند، زیرا قرار بود سربازان دریایی را از ارتش هامیلکار سوار کنند. کشتی‌های رومی، که از روی یکی از بهترین کشتی‌های کارتاژی ساخته شده‌اند، خدمهٔ بهتری دارند و از سرعتشان برای ضربه زدن بهره می‌برند.
دماغه‌های ضربه‌زن مفرغی بازیافته از محل نبرد، در نمایشگاه «کارتاگو» در کولوسئوم رم، ۲۰۱۹Wikimedia Commons, Jamie Heath, CC BY-SA 2.0 (Carthago exhibition - Aegadi Rams (49340681036).jpg)
رومی‌ها ۵۰ کشتی کارتاژی را غرق می‌کنند، که ۲۰ کشتی از آنها با همهٔ سرنشینانشان غرق می‌شوند، و ۷۰ کشتی را با ۱۰ هزار مرد می‌گیرند. نبرد سخت است، و رومی‌ها ۳۰ کشتی غرق‌شده و ۵۰ کشتی آسیب‌دیده از دست می‌دهند. تغییر ناگهانی باد به باقی ناوگان کارتاژ امکان می‌دهد بادبان برافرازد و بگریزد، و رومی‌ها که دکل‌هایشان را در خشکی گذاشته‌اند نمی‌توانند دنبالش کنند.
از ۲۰۱۰ میلادی (۱۳۸۹ خورشیدی)، باستان‌شناسان ۲۷ دماغهٔ ضربه‌زن مفرغی کشتی جنگی را همراه با کلاه‌خودها و صدها آمفورا در کف دریا در غرب سیسیل یافته‌اند. کتیبه‌ها چهار دماغه را ساخت روم و یکی را ساخت کارتاژ نشان می‌دهند، و جای آنها با گزارش پولیبیوس از محل نبرد همخوان است.
منابع
- Polybius, Histories, book 1, 61.
- John Lazenby, The First Punic War (1996).
- Adrian Goldsworthy, The Fall of Carthage (2006).
قبلی: رومی‌ها راه را میبندندبعدی: پیمان لوتاتیوس