1363–1365
Filibe ve Sırpsındığı, 1363–1365
Osmanlı kuvvetleri 1363’te ya da 1364’te Meriç’in yukarı vadisinin başlıca şehri Filibe’yi (Philippopolis, Plovdiv) ve Bulgarların Boruy dediği Eski Zağra’yı (Stara Zagora) alır. Dönemin kaynakları halktan pek çok kişinin köleleştirildiğini yazar ve Bulgar tarihçi Dimitır Angelov’un yorumuna göre esirler Murad’ın Anadolu’daki ordugâhına götürülüp askerleri arasında paylaştırılır.
Filibe’nin (Plovdiv) kale tepesi Nebet Tepe’deki surlarWikimedia Commons, Realsteel007, CC BY-SA 4.0 (Nebet tepe 6.jpg)
Osmanlı tarihçilerine göre 1364’te Papa V. Urbanus’un çağrısıyla toplanan Sırp, Macar, Boşnak ve Eflaklardan oluşan bir ordu, Murad Anadolu’dayken Meriç boyunca Edirne’ye yürür. Lala Şahin’in orduyu gözlemek için gönderdiği Hacı İlbey, Edirne’ye 15 km kadar uzaklıktaki ordugâha gece baskın yapar ve kaçanların çoğu Meriç’te boğulur. Osmanlılar bu muharebeye Sırpsındığı, yani Sırpların bozgunu der.
Bu muharebe hiçbir Sırp, Macar, papalık ya da başka Avrupa kaynağında geçmez, Osmanlı tarihçilerinin orduda gösterdiği Macar Kralı I. Lajos da Eylül 1364’te Krakov’daki bir kongreye katılır. Bazı tarihçilere göre Sırpsındığı ile 1371’deki Çirmen Muharebesi aynı muharebedir. 1365 baharında I. Lajos Vidin’i alır ve Vidin hükümdarı İvan Sratsimir’i Macaristan’a götürür.
Tuna kıyısında Vidin’deki Baba Vida kalesiWikimedia Commons, Klearchos Kapoutsis from Wrocław, Poland, CC BY 2.0 (Baba Vida Klearchos 4.jpg)
Kaynaklar
- Mehmed Neşri, Kitâb-ı Cihan-nümâ (late 15th century).
- John V. A. Fine, The Late Medieval Balkans (1987).
- Abdülkadir Özcan, “Sırpsındığı Savaşı”, in TDV İslâm Ansiklopedisi.
- Kenneth M. Setton, The Papacy and the Levant (1204–1571), vol. 1 (1976).
Önceki: Edirne, 1361 ya da 1369Sonraki: Savoya Haçlı Seferi, 1366