Mayıs 1373 – Temmuz 1379
Savcı, IV. Andronikos ve Gelibolu, 1373–1379
Mayıs 1373’te V. İoannis, Murad’ın Anadolu’daki bir seferine katılır. Oğlu ve eş imparatoru Andronikos 6 Mayıs’ta Konstantinopolis’ten ayrılır ve babasına isyan eden Murad’ın oğlu Savcı Bey’in yanına geçer. Murad geri döner ve büyük olasılıkla Konstantinopolis’in güneybatısındaki Apikridion’da Savcı’nın askerleri onun tarafına geçer. İki prens Dimetoka’ya kaçar ve teslim olur. Murad, Savcı’nın gözlerine mil çektirir, sonra da onu öldürtür. V. İoannis, Andronikos’un bir gözünü kör ettirip onu hapse atar ve ikinci oğlu Manuel’i eş imparator ve veliaht yapar.
15. yüzyıldan bir elyazmasında İmparator IV. Andronikos PalaiologosWikimedia Commons, unknown illuminator, Public domain (Andronikos IV Palaiologos.jpg)
1376’da V. İoannis Bozcaada’yı (Tenedos) Venedik’e satar. Temmuz’da Galata’daki Cenevizliler Andronikos’un kaçmasına yardım eder, o da Murad’a gidip asker karşılığında Gelibolu’yu vermeyi vaat eder. Osmanlı atlıları ve yayalarıyla Ağustos 1376’da Konstantinopolis’i ele geçirir, V. İoannis’i ve Manuel’i hapse atar. Farklı anlatımlara göre 1376’da ya da 1377’de Gelibolu’yu Murad’a, Bozcaada’yı da Cenevizlilere verir, ancak adadaki garnizon adayı Venediklilere teslim eder. Bozcaada anlaşmazlığı, Venedik ile Cenova arasında 1378’den 1381’e kadar süren Chioggia Savaşı’na yol açar.
Tenedos adası, bugünkü Bozcaada’nın kalesiWikimedia Commons, Kadı Kadı, CC BY 2.0 (Bozcaada Castle (31072023).jpg)
1379’da V. İoannis ile Manuel, Murad’ın yanına kaçar. V. İoannis, Anadolu’daki son Bizans şehri Alaşehir’i (Philadelphia) Murad’a vermeyi kabul ettikten sonra Venedik gemileri ve Osmanlı askerlerinin yardımıyla 1 Temmuz 1379’da tahtını geri alır. Andronikos Galata’ya kaçar.
Kaynaklar
- Donald M. Nicol, The Last Centuries of Byzantium, 1261–1453 (2nd ed., 1993).
- Warren Treadgold, A History of the Byzantine State and Society (1997).
- Frederic C. Lane, Venice: A Maritime Republic (1973).
- Colin Imber, The Ottoman Empire, 1300–1481 (1990).
Önceki: Vasallar, 1371–1376Sonraki: Germiyan ve Hamit, 1378–1381