1464 – 1469
Karaman, 1464–1469
Karamanoğlu II. İbrahim 1464’te ölür ve oğulları topraklarını paylaşamaz. Veliahdı İshak Silifke’yi yönetir, annesi I. Mehmed’in kızı olan küçük oğlu Pir Ahmed ise Konya’da kendini bey ilan eder. İshak Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan’ın yardımıyla tahta çıkar, Pir Ahmed de Mehmed’den yardım ister ve karşılığında beyliğin bir bölümünü vermeyi önerir.
Kale tepesindeki Alaeddin Camii ile KonyaWikimedia Commons, Dosseman, CC BY-SA 4.0 (Konya view from Seljuk Tower 3998.jpg)
1465’te Pir Ahmed Osmanlı askerleriyle İshak’ı Dağpazarı’nda yener, bey olur ve söz verdiği toprakları bırakır, ama Mehmed Arnavutluk’tayken onları geri alır. Faruk Sümer’in tarihlemesine göre Nisan 1468’de Mehmed’in ordusu önce Gevele kalesini, ardından Konya’yı alır, Mehmed de Karaman’a (o zamanki adıyla Larende) ilerler, Pir Ahmed ise doğuya kaçar. Konya ve Larende’den birçok aile İstanbul’a göçürülür, Mahmud Paşa da 1468’de, resmî gerekçeye göre bu göçün yürütülüşü yüzünden sadrazamlıktan alınır.
Karaman (Larende) iç kalesiWikimedia Commons, Klaus-Peter Simon, CC BY-SA 3.0 (KaramanKale1.jpg)
Mehmed oğlu Mustafa’yı Konya’ya vali bırakır. 1469’da Gedik Ahmed Paşa Aksaray’ı ve Ereğli’yi alır, Pir Ahmed’in elinde yalnızca Ermenek gibi Toros kaleleri ve onların altındaki kıyı kalır.
Kaynaklar
- Aşıkpaşazade, Tevârîh-i Âl-i Osmân (late 15th century).
- Mehmed Neşri, Kitâb-ı Cihan-nümâ (late 15th century).
- İsmail Hakkı Uzunçarşılı, Anadolu Beylikleri ve Akkoyunlu, Karakoyunlu Devletleri (1937).
- Franz Babinger, Mehmed the Conqueror and His Time (1978).
- Colin Imber, The Ottoman Empire, 1300–1481 (1990).
- Faruk Sümer, “Karamanoğulları”, in TDV İslâm Ansiklopedisi, vol. 24 (2001).
Önceki: Akçahisar, 1467–1468Sonraki: Atina ve Balyabadra, 1466