15 Mayıs – 1458 sonbaharı
Gördüs ve Atina, 1458
1458’e gelindiğinde despotlar Thomas ile Demetrios padişaha üç yıllık haraç borçludur ve ikisi de ona karşı Batı’dan yardım istemektedir. Mehmed 1458 baharında Edirne’den yola çıkar ve Teselya’da despotların elçilerini bekler, ama yalnızca Thomas 4.500 dukayla elçi gönderir. Ordu 15 Mayıs’ta Mora’ya girer, Mehmed de Anadolu askerlerini, Nikiforos Lukanis’in Demetrios adına savunduğu Gördüs’ün iç kalesi Akrokorint’i kuşatmaya bırakır. Ordunun geri kalanıyla Korint yöresinden, Argolis’ten ve Arkadya’dan geçer: Fliyus’ta Osmanlılar kalenin suyunu keser, teslim görüşmeleri sürerken kaleye girer ve muhafızları öldürür, Muhli de üç gün sonra düşer.
Carl Rottmann’ın 1847’de yaptığı Gördüs (Korint) ve Akrokorint tablosuWikimedia Commons, Carl Rottmann, Public domain (Carl Anton Joseph Rottmann - Corinth with Akrocorinth - WGA20150.jpg)
Thomas İtalya’ya kaçmaya hazır bir hâlde küçük bir limanda bekler, Demetrios da Mezistre’den Monemvasia’ya gider. Ordu kuzeybatıya, halkı kaçmış olan Thomas’ın merkezi Balyabadra’ya yönelir, kentin iç kalesi kısa bir kuşatmadan sonra, Sfrancis’e göre ise ancak ağustostaki antlaşmayla teslim olur. Mehmed kıyı boyunca Gördüs’e döner, Matthaios Palaiologos Asen ise bu arada 70 adam ve erzakla geceleyin iç kaleye girmiştir, ama erzak tükenince 6 Ağustos 1458’de Akrokorint’i şartlı olarak teslim eder: muhafızlar çıkıp gidebilir, kent halkı da evlerinde kalır. Asen despotlar adına yeni bir antlaşma yapar: Mora’nın kuzeydoğudaki üçte biri, Gördüs, Balyabadra ve Kalavrita ile birlikte Osmanlıların olur, despotlar da geri kalanı yılda 3.000 altın haraçla ellerinde tutar.
Mehmed, Turahan Bey’in oğlu Ömer Bey’i yeni sancağa bey yapar. Ömer Bey’in askerleri 1456’dan beri Atina kentini tutmaktadır, Haziran 1458’de de dük II. Francesco Acciaioli ve onunla Akropolis’te direnen kent halkı teslim olur, böylece Atina Dükalığı sona erer. Ağustosta Mehmed Atina’yı gezer, Ömer Bey de Propylaia’daki dük sarayına yerleşir. Sonbahar başında Mehmed Mora’dan aldığı binlerce esirle Edirne’ye döner ve onları İstanbul’a yerleştirir.
Atina’yı 1436 ve 1444’te gören Ankonalı Ciriaco’nun bir çiziminin 15. yüzyıldan kopyasında ParthenonWikimedia Commons, after Cyriac of Ancona, Public domain (CiriacoParthenon.JPG)
Kaynaklar
- Laonikos Chalkokondyles, Histories (c. 1464).
- Michael Kritovoulos, History of Mehmed the Conqueror (about 1467).
- George Sphrantzes, Chronicon minus (about 1477).
- Dionysios Zakythinos, Le Despotat grec de Morée, vol. 1 (1932).
- Franz Babinger, Mehmed the Conqueror and His Time (1978).
- Kenneth M. Setton, The Papacy and the Levant (1204–1571), vol. 2 (1978).
- Steven Runciman, Lost Capital of Byzantium: The History of Mistra and the Peloponnese (1980).
- Donald M. Nicol, The Last Centuries of Byzantium, 1261–1453 (2nd ed., 1993).
Önceki: Albulena, 1457Sonraki: Semendire, 1458–1460