Ağustos 1456 – Ocak 1458
Belgrad’dan sonra, 1456–1458
Haçlı ordugâhında veba çıkar. Hunyadi Yanoş 11 Ağustos 1456’da Zemun’da, Capistrano da 23 Ekim’de Ilok’ta bu hastalıktan ölür. Kral V. Ladislaus annesinin kuzeni Celje Kontu Ulrich’i Macaristan başkomutanı yapar, ikisi Hunyadi’nin büyük oğlu László’dan babasının elinde tuttuğu kraliyet kalelerini ister. László onları Belgrad’a alır ve 9 Kasım 1456’da adamları Ulrich’i orada öldürür. Kral, László’yu affetmek ve başkomutan yapmak zorunda kalır. Mehmed yenilginin suçunu Zağanos Paşa’ya yükler ve onu Balıkesir’e gönderir. Belgrad’da iyi savaşan Mahmud Paşa sadrazam olur.
Alba Iulia’daki Aziz Mihail Katedrali’nde Hunyadi Yanoş’un mezarıWikimedia Commons, Codrinb, CC BY-SA 3.0 ro (Alba Iulia 2011 - Roman Catholic Cathedral - Tomb of John Hunyadi.jpg)
Despot Đurađ Branković 24 Aralık 1456’da ölür. Semendire’deki oğlu Lazar, 15 Ocak 1457’de Mehmed’le babasının topraklarının çoğunu kendisine geri veren bir antlaşma yapar. Macaristan’da kral, Mart 1457’de László Hunyadi’nin başını Budin’de kestirir ve küçük kardeşi Matyas’ı Prag’a götürür. Kral Ladislaus 23 Kasım 1457’de orada ölür. Mihály Szilágyi meclise 15.000 askerle gelir ve 24 Ocak 1458’de Peşte’de donmuş Tuna’nın üzerinde toplanan soylular 14 yaşındaki Matyas’ı kral ilan eder.
1457 dolaylarından bir portrede Macaristan ve Bohemya Kralı V. LadislausWikimedia Commons, unknown Austrian painter, Public domain (Anonymous - Ladislaus the Postumous.jpg)
Kuşatmadan önce Hunyadi, Vlad Drakul’un oğlu Vlad’ı Eflak Voyvodası II. Vladislav’a karşı desteklemiştir. Vlad 1456’da, farklı kayıtlara göre nisan, temmuz ya da ağustosta, Macar yardımıyla Eflak’a girer ve Vladislav çarpışmada ölür. III. Vlad, yani Kazıklı Voyvoda, Tırgovişte’den hüküm sürer ve padişaha haracını gönderir. 1457 baharında kuzeni Stefan, 6.000 kişi ve Vlad’ın yardımıyla Boğdan’a girer, Petru Aron’u kovar ve 14 Nisan 1457’de voyvoda olur. Merkezi Suçava’dır.
Kaynaklar
- János Thuróczy, Chronica Hungarorum (1488).
- Laonikos Chalkokondyles, Histories (c. 1464).
- Franz Babinger, Mehmed the Conqueror and His Time (1978).
- Pál Engel, The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526 (2001).
- John V. A. Fine, The Late Medieval Balkans (1987).
- Momčilo Spremić, Despot Đurađ Branković i njegovo doba (1994).
- Kurt W. Treptow, Vlad III Dracula: The Life and Times of the Historical Dracula (2000).
- Kenneth M. Setton, The Papacy and the Levant (1204–1571), vol. 2 (1978).
Önceki: 22 Temmuz çıkışıSonraki: İskender Bey ve Aragon, 1451–1453