18 Haziran 1815, 18.00 – 21.00
Plancenoit ve İmparatorluk Muhafızları
Napolyon Lobau’ya yardım için Genç Muhafızların sekiz taburunun hepsini gönderir. Genç Muhafızlar Plancenoit’yı alır ve yeniden kaybeder, Eski Muhafızların iki taburu köyü süngüyle geri alır. Müttefik sol kanadında Zieten’in Prusya I. Kolordusu saat 18.00’e doğru gelir, Prusya irtibat subayı Müffling onu doğrudan Wellington’ı desteklemeye ikna eder. Kolordu Papelotte ile La Haie’yi geri alıp Durutte’ün tümenini geri sürer, Wellington da sol kanadındaki süvariyi zayıflayan merkezine kaydırabilir.
Plancenoit’ya saldırı, Ludwig Elsholtz’un tablosu, 1843Wikimedia Commons, Ludwig Elsholtz, Public domain (Ludwig Elsholtz Erstürmung von Planchenois.jpg)
Saat 19.30 sularında Napolyon son yedeğini, Ney’in önderliğinde Orta Muhafızların beş taburunu, arkalarında Eski Muhafızların üç taburuyla gönderir. Grenadiyerler Halkett’in tugayını bozar, ama Hollanda atlı topçusu ve Chassé’nin Hollanda tümeninin süngü hücumu onları durdurur. Daha batıda avcılar sırtı aşınca Peregrine Maitland komutasındaki 1.500 İngiliz Muhafız Piyadesinin dibinden açtığı yaylım ateşiyle karşılaşır, Colborne’un 52. Hafif Piyade Alayı da yanlarına dönerek onları bozar. "La Garde recule" (Muhafızlar geri çekiliyor) çığlığı yayılır ve Wellington genel ilerleme işareti verir.
Bülow ile Pirch’in tugayları Plancenoit’yı son kez alır ve Fransız ordusu dağılır. Napolyon savaş alanından La Belle Alliance yanındaki bir Eski Muhafız karesiyle ayrılır, Wellington ile Blücher saat 21.00 sularında orada buluşur, Gneisenau kaçanları Genappe’a kadar kovalar. Napolyon’un ordusu 6.000 ile 7.000’i esir olmak üzere 24.000 ile 26.000 ölü ve yaralı kaybeder, Wellington’ın ordusu yaklaşık 17.000, Blücher’inki yaklaşık 7.000.
Waterloo Muharebesi’nden sonra Wellington ile Blücher’in buluşması, Daniel Maclise, 1861Wikimedia Commons, Daniel Maclise, Public domain (The Meeting of Wellington and Blücher after the Battle of Waterloo,1861.jpg)
Kaynaklar
- Alessandro Barbero, The Battle: A New History of Waterloo (2003).
- William Siborne, The Waterloo Campaign, 1815 (1848).
- Tim Clayton, Waterloo: Four Days that Changed Europe’s Destiny (2014).
Önceki: Süvari hücumları ve La Haye SainteSonraki: İkinci kez tahttan çekilme